Τι προωθούν με τον “ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ Β”

Όχι στην πιο νεοφιλελεύθερη τοπική αυτοδιοίκηση

Η κυβέρνηση πρόβαλε τον λεγόμενο “Καποδίστρια Β’” σαν την αναγκαία νέα μεταρρύθμιση του κράτους που θα δημιουργούσε ισχυρούς δήμους, λιγότερες νομαρχίες και περιφέρειες, με απευθείας εκλογή του περιφερειάρχη. Θα ολοκλήρωνε έτσι την “αυτοδιοίκηση” και στον τρίτο βαθμό προκειμένου να ισχυροποιήσει την “περιφερειακή ανάπτυξη”.

Στο συνέδριο της ΕΝΑΕ, των νομαρχιών δηλαδή, ο ίδιος ο υπουργός Εσωτερικών ξεκαθάρισε πως πρόκειται για μια απλή διοικητική διαίρεση, πιο συγκεντρωτική, με έξι περιφέρειες και –ίσως– δεκαέξι νομαρχίες.

Αργότερα, με μελέτες και εκθέσεις για 300 πάνω-κάτω δήμους από 1.031, που παρουσίασε το Ινστιτούτο της ΚΕΔΚΕ, φάνηκε πως δεν υπάρχει τόσο χρήμα που να αποδώσει τους θεσμοθετημένους πόρους, ούτε ουσιαστικό αντικείμενο ώστε να τροποποιήσουν αρμοδιότητες χωρίς πραγματική εκχώρηση εξουσίας –ή μέρους της– από το κεντρικό κράτος.

Κι ενώ οι ενοποιήσεις έδειχναν να προχωρούν και με τη σύμφωνη γνώμη –παρά τις αντιρρήσεις– του ΠΑΣΟΚ, υπήρξαν φωνές, ακόμα και από τη ΝΔ, που διαφώνησαν πριν φτάσουμε στις λεπτομέρειες.

Βέβαια, και μόνο από τους πρώτους χάρτες συνενώσεων φάνηκε ότι ο “Καποδίστριας Β’” συμπτύσσει περιοχές πάνω στο χάρτη και όχι στην πραγματικότητα. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δεν υπάρχουν ούτε δρόμοι που να ενώνουν κάποιους τεράστιους γεωγραφικά δήμους της υπαίθρου.

Στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός δήλωσε πως οι συνενώσεις θα προχωρήσουν μέχρι τις εκλογές του 2010. Φυσικά, μέχρι σήμερα, δεν έχει γίνει καμία ουσιαστική συζήτηση για τη μέχρι τώρα πορεία του πρώτου “Καποδίστρια” ή του ρόλου και των αρμοδιοτήτων της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης.

Παρ’ όλα αυτά, αποτελεί κοινό τόπο το γεγονός πως δόθηκαν αρμοδιότητες χωρίς ανάλογους πόρους, έτσι που οδηγήθηκε η αυτοδιοίκηση σε εισπρακτικές, φορομπηκτικές πολιτικές με αυξήσεις τελών, ανταποδοτικές υπηρεσίες, τραπεζικά δάνεια, έλλειψη μηχανισμών ελέγχου –για το περιβάλλον, για παράδειγμα–, και ένα τεράστιο έλλειμμα δημοκρατικού και κοινωνικού ελέγχου από τους πολίτες.

Μάλιστα, στις συνενώσεις της περιφέρειας πολλά χωριά βρέθηκαν ουσιαστικά περιθωριοποιημένα. Ακόμα, ο κατάλογος με τις αρμοδιότητες που δόθηκαν και μετά πάρθηκαν πίσω θα μπορούσε να είναι πολυσέλιδος: προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας και, κυρίως, πλήρης ασάφεια του ρόλου και των ορίων κάθε επιπέδου αυτοδιοίκησης. Δήμοι και δήμαρχοι που πρωτοστάτησαν σε ιδιωτικοποιήσεις και παραχωρήσεις. Δήμαρχοι και νομάρχες που το μόνο που ήξεραν καλά ήταν να δηλώνουν αναρμόδιοι.

Χαρακτηριστικό είναι επίσης ότι από τους θεσμοθετημένους πόρους το κράτος χρωστάει στην αυτοδιοίκηση 12 δισ. ευρώ.

Τα επιχειρήματα-μύθοι

Η κυβέρνηση πρόβαλε –και η αντιπολίτευση αποδέχτηκε σαν ισχυρά επιχειρήματα– ορισμένους μύθους.

Όπως, για παράδειγμα, ότι πρέπει να εναρμονιστούμε δομικά-διοικητικά με την ΕΕ με το να έχουμε τρεις βαθμούς αυτοδιοίκησης, “ισχυρούς” ΟΤΑ, άρα λιγότερους. Και μάλιστα, αυτό πρέπει να γίνει τώρα, χωρίς προϋποθέσεις – ειδάλλως, πώς θα διαχειριστούν το Δ’ ΚΠΣ που αφορά κυρίως(;) την περιφέρεια;

Πάνω σε αυτό το συλλογισμό στηρίχθηκε και η ΕΝΑΕ και η ΚΕΔΚΕ. Όμως, η “κακοδαιμονία” της αυτοδιοίκησης είναι ότι πρόκειται για ετεροδιοίκηση, γεγονός που το μαρτυρά και η προτεινόμενη νέα διαίρεση –δεν την αποφασίζουν οι ίδιοι οι δήμοι– αλλά και το μέχρι τώρα καθεστώς με το οποίο ελέγχονται όλες οι πράξεις των δημοτικών και νομαρχιακών συμβουλίων από τις κατά τόπους περιφέρειες. Δηλαδή, ένας διορισμένος υπάλληλος ελέγχει τη δραστηριότητα των αιρετών.

Η “κακοδαιμονία” της αυτοδιοίκησης στηρίχθηκε στα ελάχιστα οικονομικά, στην εξάρτηση και την υποταγή στο κράτος.

Ας γυρίσουμε όμως στα βασικά επιχειρήματα των αναγκαστικών συνενώσεων της “νέας μεγάλης μεταρρύθμισης”:

1. Είναι λάθος πως δεν συναντάμε στην Ευρώπη μόνο δύο βαθμούς αυτοδιοίκησης.
2. Είναι λάθος πως δεν συναντάμε στην Ευρώπη πρωτοβάθμιους ΟΤΑ αντίστοιχους πληθυσμιακά και γεωγραφικά – σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα είναι πολύ μικρότεροι.
   Έτσι, το επιχείρημα περί εναρμόνισης με την ΕΕ είναι τουλάχιστον αστήρικτο. Ο πίνακας 2 είναι ενδεικτικός.
3. Είναι ψέμα πως όλα αυτά γίνονται για να μπορέσουν να διαχειριστούν στις νέες αιρετές περιφέρειες το Δ’ ΚΠΣ, καθώς σκοπός είναι δίπλα στον αιρετό περιφερειάρχη να διορίσουν κι έναν περιφερειάρχη υπάλληλο του υπουργείου Οικονομικών. Ακόμη, με το νόμο 3614/2007 ήδη καθόρισαν πως η διαχείριση, ο έλεγχος και η εφαρμογή των αναπτυξιακών παρεμβάσεων για το Δ’ ΚΠΣ ανήκει στην κυβέρνηση.
4. Τα σημεία που θα μπορούσε κάποιος να δει τις κραυγαλέες διαφορές με την υπόλοιπη Ευρώπη βρίσκονται στο εύρος των οικονομικών μεγεθών που διαχειρίζονται οι δήμοι και οι νομαρχίες.
5. Πέραν όμως του λογαριασμού έσοδα-έξοδα, υπάρχει το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Οι δημόσιες επενδύσεις, έργα δηλαδή, γίνονται στην Ελλάδα κατά 80% από την κεντρική κυβέρνηση και κατά ποσοστό μικρότερο του 20% από την αυτοδιοίκηση. Αντίστοιχα, στις χώρες της Ευρώπης η “αυτοδιοίκηση” υλοποιεί έργα που κυμαίνονται σε ποσοστά 50%-90% του συνόλου των δημόσιων επενδύσεων.
6. Τέλος, μια μεγάλη διαφορά μας, που θα απαιτούσε “μεταρρύθμιση”, αφορά τις κοινωνικές δαπάνες που αναλαμβάνει η αυτοδιοίκηση στην Ευρώπη, καθώς και τα διάφορα όργανα ελέγχου των αποφάσεων των δήμων. Όπως επίσης, τις συνοικιακές συνελεύσεις ή τις συνελεύσεις διαμερισμάτων, με εκτέλεση και έλεγχο έως και του 8% του δημοτικού προϋπολογισμού. Μορφές ελέγχου και συμμετοχής, κατακτήσεις των λαϊκών στρωμάτων που παραμένουν παρά και ενάντια στη λογική των νεοφιλελεύθερων επιχειρηματικών δήμων.

Με όλα όσα αναφέρθηκαν, νομίζουμε πως σε άλλη κατεύθυνση θα έπρεπε να είναι μια μεταρρύθμιση που θα αφορούσε την αυτοδιοίκηση:

• Να επιδιωχθεί σταθερή και αυξανόμενη χρηματοδότηση, σύμφωνα με την αύξηση του ΑΕΠ και σε ποσοστό όχι μικρότερο του 12% του κρατικού προϋπολογισμού.
• Κατάργηση της ανταποδοτικότητας των υπηρεσιών για την ανακούφιση των λαϊκών στρωμάτων από την έμμεση και άμεση φορολογία, τα τέλη, τα πρόστιμα κ.ά.
• Χρηματοδότηση των μεγάλων έργων υποδομής, όπως σχέδιο πόλης, κυκλοφοριακό, αντισεισμικός σχεδιασμός, πολιτιστικές υποδομές και μια σειρά άλλων έργων, από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.
• Εφαρμογή της απλής αναλογικής στην εκλογή όλων των οργάνων. Καθιέρωση θεσμών λαϊκού ελέγχου και ανακλητότητας, που διασφαλίζουν την αποφασιστική συμμετοχή των πολιτών στη διαμόρφωση αγωνιστικής και διεκδικητικής πολιτικής αυτονομίας απέναντι στην κεντρική εξουσία.

Τα παραπάνω θα μπορούσαν να αποτελούν την αναγκαία μεταρρύθμιση της αυτοδιοίκησης.

Όμως, τα όσα προωθούνται οδηγούν ακόμη πιο μακριά από το λαό την “αυτοδιοίκηση”, και την υποτάσσουν στο κράτος και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές παραχωρήσεων δημόσιων χώρων, παραλιών, λιμανιών, έργων με βάση τα ΣΔΙΤ κ.λπ. Σε αυτή τη μεταρρύθμιση, το πιο συγκεντρωτικό κράτος της Ευρώπης θέλει να υποτάξει ακόμη περισσότερο την αυτοδιοίκηση.

Πίνακας 1: Έσοδα και Δαπάνες της Αυτοδιοίκησης

ως ποσοστό % των δαπανών της Κεντρικής Διοίκησης

Χώρες	Έσοδα	Έξοδα	Έτος
Αυστρία	24,17	22,38	1999
Βέλγιο	13,06	12,39	1998
Γαλλία	23,46	21,10	1997
Γερμανία	23,15	22,35	1998
Ελλάδα	6,93	5,88	1999
Ην. Βασίλειο	27,82	27,98	1998
Ιρλανδία	33,06	33,65	1997
Ισπανία	20,63	18,27	1997
Ιταλία	31,72	31,88	1999
Σουηδία	52,77	54,19	1999
Φινλανδία	56,54	56,59	1998

Πηγή: International Monetary Fund,

Government Finance Statistics Yearbook, 2002

 

 

Πίνακας 2: Διοικητική Διαίρεση

των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Κράτη μέλη	Τριτοβάθμιοι ΟΤΑ	Δευτεροβάθμιοι ΟΤΑ	Πρωτοβάθμιοι ΟΤΑ
Αυστρία	-	-	2.353 Δήμοι
Βέλγιο	-	10 Επαρχίες	589 Δήμοι
Γαλλία	22 Περιφέρειες	100 Διαμερίσματα	36.763 Δήμοι
Γερμανία	-	323 Κομητείες	12.500 Δήμοι
Δανία	-	14 Κομητείες	275 Δήμοι
Ελλάδα	-	54 Νομ. Αυτοδιοικήσεις	1.031 Δήμοι
Ην. Βασίλειο	8 Περιφέρειες	34 Επαρχίες	238 Δήμοι
Ιρλανδία	8 Περιφέρειες	34 Επαρχίες	80 Δήμοι
Ισπανία	17 Αυτόνομες περιφέρειες	50 Επαρχίες	8.082 Δήμοι
Ιταλία	20 Περιφέρειες	103 Επαρχίες	8.104 Δήμοι
Ολλανδία	-	12 Επαρχίες	496 Δήμοι
Πορτογαλία	-	18 Επαρχίες	308 Δήμοι
Σουηδία	2 Περιφέρειες	20 Κομητείες	290 Δήμοι
Φινλανδία	-	-	455 Δήμοι

 

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ Β.ΧΑΤΖΗΛΑΜΠΡΟΥ για την Σεισμόπληκτη Αχαία

Βιώνοντας τους σεισμούς μαθαίνεις την κυβερνητική πολιτική απέναντι στους σεισμόπληκτους

- Να διεκδικήσουμε την ανασυγκρότηση των περιοχών, αντισεισμική προστασία και έργα αντισεισμικής θωράκισης

Οι αρχικές εντυπώσεις τρόμου και πανικού υποχώρησαν τα πρώτα 24ωρα. Μένει μια αίσθηση ανησυχίας για τους μετασεισμούς και κυρίως η πεποίθηση πώς αλλιώς θα έπρεπε να έχουν οργανωθεί οι περιοχές με αυξημένη σεισμική δραστηριότητα. Κι από εδώ αρχίζουν τα πολιτικά ζητήματα. Ξεφεύγουμε από το «μοιραίο» και προχωράμε σε συγκεκριμένα συμπεράσματα και πολιτικές ευθύνες.
Ο σεισμός ήταν μεγάλος και καταστροφικός. Αυτό που τον διαφοροποιεί από άλλους είναι κάποιες ευτυχείς συγκυρίες για να μη θρηνήσουμε εκατοντάδες θύματα. Όπως για παράδειγμα, ότι έγινε Κυριακή μεσημέρι με κλειστά σχολεία και εργοστάσια. Γιατί οι ζημιές που προκλήθηκαν μόνο σε αυτά (τοίχοι, μαρκίζες, τούβλα πάνω σε θρανία ή σιλό με δεκάδες τόνους εμπορευμάτων που κατέρρευσαν στην Αθηναϊκή Ζυθοποιία), χωρίς τραυματισμούς ή θύματα, αλλάζει όλο το σκηνικό. Δεν μπορούμε όμως να μείνουμε στο «ευτυχώς».
Τα δημόσια κτήρια και οι υποδομές
Δεν θεωρούμε μικρό το ζήτημα της κατάστασης που εμφάνισαν τα δημόσια κτήρια, όπως νομαρχία, νοσοκομείο «Άγιος Ανδρέας», δικαστήρια, ΟΛΠΑ, σχολεία, δημαρχεία, εκκλησίες, αντλιοστάσια, δεξαμενές, καθώς και δίκτυα ύδρευσης και οδικά δίκτυα. Και μόνο η εικόνα του να πρέπει να συνεδριάζουν διάφορα όργανα, όπως το Συντονιστικό Νομαρχιακό Όργανο, σε χώρους του λιμανιού, δείχνει πως δεν έχουμε ούτε σοβαρούς ελέγχους για την αντισεισμικότητα και τη στατική επάρκεια των δημόσιων κτηρίων, ούτε επίσης υπάρχει σχεδιασμός για την οργάνωση της ζωής της πόλης στο ενδεχόμενο τέτοιων καταστάσεων. Κι αυτά όταν το 1993 και το 1995 είχαμε μεγάλους σεισμούς στην Αχαΐα και αργότερα στην Κυλλήνη και στο Βαρθολομιό στην Ηλεία.
Μάλιστα, ενώ εκτιμάται ότι ως χώρα έχουμε συνολικά 80.000 δημόσια κτήρια, έχουν ελεγχθεί μόνο τα 4.000, δηλαδή το 5%. Από αυτά που έχουν ελεγχθεί, πολύ λιγότερα έχουν πάρει μέτρα σεισμικής θωράκισης παρά τα όσα προτείνουν οι ελεγκτές τους. Όσον αφορά τα δημόσια κτήρια της περιοχής, ακόμη και η εκτίμηση του ΤΕΕ Δυτικής Ελλάδας είναι ότι δεν έχουν αποκατασταθεί επαρκώς οι ζημιές του ’93 και ’95, ενώ η καταπόνηση ορισμένων κτισμάτων είναι εμφανής.
Η κυβερνητική κινητικότητα και αποτελεσματικότητα
Την επομένη κι όλας του σεισμού, και αφού βεβαιώθηκαν πως γλιτώσαμε τα χειρότερα, εμφανίστηκαν τα κλιμάκια των κυβερνητικών παραγόντων να μιλούν για τις αποζημιώσεις: τα τριχίλιαρα και τα δεκαχίλιαρα για τις οικοσκευές, όπως και στους πυρόπληκτους.
Επειδή όμως η Αχαΐα και πολύ περισσότερο η Ηλεία είναι πυρόπληκτη, η διαβεβαίωση αυτή γέμισε τον κόσμο ανησυχία, έναν κόσμο που δεν έχει να αποκαταστήσει μόνο ζημιές σε σπίτια, αντιμετωπίζοντας παράλληλα πλήγμα στην παραγωγή και στο εισόδημά του, αλλά με τα χαρτιά που του ζήτησαν και τις 50 απαγορεύσεις-μέτρα του ΕΛΓΑ δεν έχει δει τίποτα από ό,τι πολυδιαφημίστηκε.
Τα κυβερνητικά κλιμάκια ήταν όλα «διαβασμένα»: εξήγγειλαν μέτρα εντυπώσεων και απέφυγαν να κηρύξουν σεισμόπληκτους τους δύο νομούς, ενώ δεν μίλησαν για υποδομές και μέτρα προστασίας. Κι αυτό έχει μεγάλη σημασία, γιατί ένα χρόνο μετά τις πυρκαγιές του περσινού καλοκαιριού, βρισκόμαστε στο επίπεδο της αντιπυρικής προστασίας να έχουμε λιγότερα πυροσβεστικά αυτοκίνητα και πυροσβέστες από ό,τι πέρυσι – χωρίς να αναφέρουμε τα μέτρα πρόληψης που δεν έχουν ακόμα «περπατήσει». Κάπως έτσι θέλουν να αποφύγουν να αλλάξουν πολιτικές ιεραρχήσεις στα ζητήματα ασφάλειας των πολιτών των περιοχών που έχουν ανάγκη.
Και μόνο το γεγονός ότι 14 χρόνια μετά τον καταστροφικό σεισμό του Αιγίου υπάρχει ακόμα συνοικία με κοντέινερς, δείχνει πως τα μέτρα (άτοκα δάνεια κ.ά.) που πήραν για τους φτωχούς που έχασαν το σπίτι τους δεν αρκούν. Με τις τιμές που υπολογίζουν ανά τετραγωνικό μέτρο, όταν ξέρουν ότι είναι κάτω από το μισό αυτών που ισχύουν στην αγορά, δεν υπάρχει περίπτωση να κτίσεις ή να ανακάμψεις οικονομικά. Αντίθετα, θα είσαι υπόδουλος τραπεζικών δανείων για δύο γενιές.
Διεκδικούμε:
Άμεση κινητοποίηση όλων των φορέων, εργατικών σωματείων, αγροτικών συλλόγων, του νομαρχιακού και δημοτικού συμβουλίου.
Να κηρυχθούν σεισμόπληκτοι οι νομοί Αχαΐας και Ηλείας και να αφήσουν την κοροϊδία πως δεν το κάνουν για να μην πληγεί ο τουρισμός. Αυτό σημαίνει να αναλάβει το κράτος από το ΠΔΕ την αποκατάσταση των ζημιών των υποδομών και των +++. Να αναλάβουν τον έλεγχο της αντισεισμικότητας των δημόσιων κτηρίων και όλες τις αναγκαίες επεμβάσεις για αντισεισμική θωράκιση και προστασία, με προτεραιότητα σε σχολεία και νοσοκομεία.
Να αναλάβει το κράτος την αποκατάσταση των ζημιών και όχι να ρίξει τους κατοίκους υπόδουλους στο τραπεζικό σύστημα.
Να δοθούν ειδικά επιδόματα σε άνεργους, φτωχούς, αγρότες, και εργάτες που επλήγησαν.
Να υπάρξει σχέδιο ανασυγκρότησης όλης της περιοχής.
Να μην επιτραπεί να κλείσει ή να μεταφερθεί καμία επιχείρηση, ακόμη κι αν το σχεδίαζε πριν από τους σεισμούς.
Να δοθεί οικονομική βοήθεια στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις που καταστράφηκαν. Να υπάρξουν διευκολύνσεις σε ΦΠΑ, φόρους κ.λπ. σε μια περιοχή που της λείπει το εισόδημα –τελευταία στην Ευρώπη– και έχει χτυπηθεί από φωτιά και από σεισμούς.
Άμεσος σχεδιασμός αντιμετώπισης τέτοιων καταστροφών. Ελεύθεροι δημόσιοι χώροι. Επανασχεδιασμός όλων των συστημάτων Πολιτικής Προστασίας.

Είναι σίγουρο ότι η πρωτοβουλία των ίδιων των πληγέντων και των εθελοντικών ομάδων που λειτουργούν καλύπτουν την έλλειψη των μηχανισμών.
Να οργανώσουμε τη λαϊκή διεκδίκηση για να αλλάξει η πολιτική στα ζητήματα των καταστροφών, των σεισμών, της προστασίας των πολιτών. Αυτό είναι πριν από όλα πολιτικό ζήτημα και δευτερευόντως επιστημονικό-τεχνικό ή θέμα οργάνωσης και προγραμματισμού.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΤΖΗΛΑΜΠΡΟΥ , Νομαρχιακός Σύμβουλος Αχαίας , Αριστερά στην Αυτοδιοίκηση ΄΄Μαχόμενη Αχαία΄΄

 

Δήλωση για το εκλογικό αποτέλεσμα, 20/09/2007

Ο δικομματισμός δεν ηττήθηκε αλλά αποδυναμώθηκε, έχασε πόντους και η κυβέρνηση της ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Η Αριστερά συνολικά κατέγραψε το μεγαλύτερο ποσοστό της στην ιστορία της μεταπολίτευσης, ξεπερνώντας το ένα εκατομμύριο ψήφους σε όλες τις εκφάνσεις της. Ο ΣΥΡΙΖΑ πιο συγκεκριμένα υπερδιπλασίασε την κοινοβουλευτική ομάδα του, παίρνοντας την στήριξη του κόσμου για τον ενωτικό, αντιπολιτευτικό και αποτελεσματικό τρόπο που αντιπολιτεύτηκε χωρίς διακρίσεις απέναντι στον δικομματισμό και το νεοφιλελευθερισμό.

Η επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ στην Αχαΐα είναι η καλύτερη απόδειξη του πόσο μπορείς να δυναμώσεις όταν χαρακτηρίζεσαι συνολικά από την ενότητα και το συλλογικό στόχο της αντιδικομματικής αντιπολίτευσης και όχι σε μια επιμέρους έκφραση της αριστεράς. Σε σχέση με το 2004 ο ΣΥΡΙΖΑ κατέγραψε άνοδο κατά 75 % στους ψήφους του. Ξέρουμε όλοι πως παίξαμε σημαντικό ρόλο σε αυτή την επιτυχία. Η ΚΟΕ με όλες τις δυνάμεις της θα προσπαθήσει να συγκεντρώσει γύρω της όλες τις αριστερές δυνάμεις, τον κόσμο που στάθηκε δίπλα μας σε αυτό τον αγώνα, για να λειτουργήσει ο ΣΥΡΙΖΑ σαν δύναμη πάλης στους χώρους δουλειάς, κατοικίας και σπουδών του λαού και τη νεολαίας. Η ΚΟΕ και εγώ προσωπικά, ευχαριστούμε όλους τους συντρόφους και φίλους που μπήκαν στον κοινό αγώνα, τους χιλιάδες ψηφοφόρους που μας τίμησαν, υποσχόμαστε ότι θα σταθούμε ακόμα πιο δυνατά και αποφασιστικά στο σκοπό της αλλαγής του τοπίου, της αριστεράς, της κοινωνίας και της χώρας.

Βασίλης Χατζηλάμπρου

Δήλωση για την εκλογική μάχη της Κυριακής, 14/09/2007

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι νέοι, κατάλαβαν πολλά αυτές τις μέρες. Κατάλαβαν το πρόγραμμα της ΝΔ, το τι θέλουν να φέρουν στον τόπο οι μεταρρυθμίσεις Καραμανλή.

Κατάλαβαν τι θέλει να πει το ΠΑΣΟΚ με τη «Δίκαιη Κοινωνία» του, πως θέλει να μας μοιράσει την ανεργία, την φορολογία και τη διάλυση του Δημοσίου, να μας μοιράσει το βάρος για την κατεστραμμένη Ελλάδα.

Κατάλαβαν όλοι ποιος ήταν αριστερός στην αντιπολίτευση του, στα λόγια και τα έργα του απέναντι στα κινήματα και τους αγώνες. Ποιος προσφέρει διέξοδο για τον κόσμο της δουλειάς μέσα από τον αγώνα για ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο της αριστεράς και του εργαζόμενου λαού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πια επιλογή πολλών, πάρα πολλών, επιλογή διαμαρτυρίας αλλά και προοπτικής, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ ξαναβάζει στον κόσμο την ανάγκη να αλλάξουν τα πράγματα, για να νικήσει η ζωή.

Η Αχαΐα της ανεργίας, της μερικής και μαύρης απασχόλησης, της εγκατάλειψης της υπαίθρου, των γειτονιών που βουλιάζουν στη φτώχεια, των χωριών που αναπνέουν τα αποκαΐδια της Καραμανλικής διακυβέρνησης, η Αχαΐα των αγώνων και της αξιοπρέπειας, μπορεί και χρειάζεται την φωνή της μέσα στο κοινοβούλιο. Για να μπορεί ο κόσμος της να διεκδικήσει την επιβίωση του. Όλοι με τον ΣΥΡΙΖΑ.

 

Βασίλης Χατζηλάμπρου

υποψήφιος βουλευτής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ

 

Συνέντευξη στην τηλεόραση του ΑΝΤ-1, 13/09/2007

«Νομίζω ότι έχουμε 3,5 χρόνια πίσω μας που ο καθένας μπορεί να κρίνει. Έφτιαξαν ορισμένες νομοθεσίες στο ΠΑΣΟΚ που τις αξιοποίησε με τον καλύτερο τρόπο η ΝΔ, απαριθμίζω γρήγορα:

Έκανε τους εργαζόμενους απασχολήσιμους. Έφερε το νομοσχέδιο – τότε που έγινε νόμος του κράτους – για να μπορούν να νοικιάζονται εργαζόμενοι, το αξιοποίησε αυτό η ΝΔ. Μέσα στη βουλή περίπου το 70% των νόμων φέρει και τους ψήφους του ΠΑΣΟΚ. Έξω από τη βουλή σιγή ιχθύος. Μόνο το τελευταίο διάστημα που ζητήσανε εκλογές νομίζουν ότι μπορούν να ξεγράψουν το ότι είχανε απαρνηθεί το ρόλο της αντιπολίτευσης 3,5 χρόνια τώρα.

Και θέλουνε εμείς να συνδράμουμε στο να υπάρξει λύση. Όχι, δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Η αριστερά θέλοντας να υποστηρίξει τα λαϊκά στρώματα, τους νεολαίους, τους εργαζόμενους θα πρέπει να τους απαρνηθεί.

Όχι, η αριστερά θέλει να γίνει η ουσιαστική αντιπολίτευση. Όπως στάθηκε 3,5 χρόνια δίπλα στους νέους που αγωνίζονταν ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16, όπως άνοιξε τις παραλίες στο Ελληνικό όπως πήρε πρωτοβουλίες, έτσι θέλει να συνεχίσει και να δυναμώσει.

Να παίξει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο έτσι ώστε να δουν καλύτερες μέρες όλοι οι εργαζόμενοι. Να είμαστε έτοιμοι για τα χειρότερα, να βάλουμε φρένο στις πολιτικές που θα ‘ρθουνε είτε από τη ΝΔ είτε από το ΠΑΣΟΚ.

Όμως θέλει μια ερμηνεία. Γιατί ενώ συμφωνούν στα βασικά ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, δεν συνεργάζονται μεταξύ τους. Και δεν συνεργάζονται διότι ο καθένας θεωρεί ότι το λάφυρο αυτών των εκλογών θα είναι ο κρατικός τομέας. Δηλαδή το ίδιο το κράτος θα είναι το λάφυρο και γι’ αυτό δεν συνεργάζονται. Ενώ είναι πολύ πιο συγγενείς δυνάμεις οι δυο τους μεταξύ τους.

Σε κάθε περίπτωση ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι μικραίνοντας το δικομματισμό, παλεύοντας ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό έχει να κερδίσει πολύ συγκεκριμένα πράγματα. Και στο μεροκάματό του, και στην ασφάλισή του και στο περιβάλλον.

Γιατί όλοι οι νόμοι για το περιβάλλον έχουν ψηφιστεί κατά αλλεπάλληλο τρόπο το ’98, το 2003, προσπάθησαν την αναθεώρηση του 2004, ήρθε το χωροταξικό του τουρισμού απ’ το ΥΠΕΧΩΔΕ που μαζί όπου τέθηκε να συζητηθεί το ψήφισαν μαζί… Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι παραπάει να ζητάνε από την αριστερά να τους στηρίξει.

Πρακτικά η υπερψήφιση του ΣΥΡΙΖΑ την Κυριακή μπορεί ν’ αλλάξει το τοπίο με την έννοια να δυναμώσει την αριστερά, να φέρει τον κόσμο της αριστεράς πάλι μαζί και να μπορέσει να δώσει με αξιοπιστία και με αποτελέσματα τις μάχες την επόμενη περίοδο. Προϋπόθεση γι’ αυτό είναι να πάει πάρα πολύ καλά ο ΣΥΡΙΖΑ».

Άρθρο στην εφημερίδα Αυγή, 13/09/2007

 

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ανοίξει δρόμους για μια μεγάλη αριστερά

Η μεγαλύτερη δυνατή εκλογική ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή η μεγαλύτερη δυνατή αύξηση της κοινοβουλευτικής του ομάδας, δεν είναι μόνο ένας εκλογικός στόχος, μια απλή καταγραφή.

Αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για την πολιτική κατοχύρωση του ΣΥΡΙΖΑ, κατοχύρωση της προσπάθειας του όλο το προηγούμενο διάστημα να σηκώσει στις πλάτες του την υπεράσπιση όλων των αγώνων και των κινημάτων των εργαζόμενων, της νεολαίας, των ενεργών πολιτών, απέναντι στην Καραμανλική διακυβέρνηση. Έχουμε κάθε λόγο να είμαστε αισιόδοξοι ότι αυτό θα το καταφέρουμε και πρέπει να το καταφέρουμε για να δώσουμε στο εγχείρημα μας την δύναμη του σχεδιασμού της επόμενης μέρας στα πράγματα της Αριστεράς.

Αριστερά και Ενωτικά: αυτό γίνεται δυνατό, μετά από πολλά χρόνια, ακριβώς γιατί υπάρχει ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον χώρος συνεργασίας δυνάμεων της Αριστεράς. Δυνάμεων από την Κομμουνιστική Αριστερά, μέχρι δυνάμεις σοσιαλιστικής προέλευσης, δυνάμεις της ριζοσπαστικής οικολογίας, ανένταχτους και ενεργούς πολίτες. Είναι χώρος που καταφέρνει μέσα από την συνύπαρξη αυτών των δυνάμεων να υπηρετεί την παρουσία μίας αντιδικομματικής και αντινεοφιλελεύθερης πολιτικής. Αυτές οι βάσεις πρέπει να διατηρηθούν, να ενισχυθούν, να γίνουν τα μόνιμα χαρακτηριστικά του αγώνα μας. Με αυτή την κατεύθυνση θα υπηρετηθεί αποτελεσματικά το κάλεσμα στην υπόλοιπη αριστερά, το κάλεσμα στο λαό των κινημάτων, η επιτάχυνση της συσπείρωσης όλης της αριστεράς, σε ένα διακριτό και ανταγωνιστικό πόλο απέναντι σε Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ απαιτεί και διεκδικεί ένα ρόλο αλλαγής των πραγμάτων και αυτή η δύναμη είναι που ξαναδίνει χαμόγελο στα χείλη τόσων αριστερών, τόσων ανθρώπων του λαού που αγωνιούν για το ποιος θα εκφράσει τις ανάγκες και τα συμφέροντα τους.

Πρέπει να ξέρουμε πως ο δικομματισμός δυσαρεστείται ήδη από το εγχείρημα μας, από την σχέση του με την νεολαία, από την ελπίδα που μπορεί να δώσει στους πολλούς και φτωχούς της νεοφιλελεύθερης Ελλάδας. Πρέπει να ξέρουμε ότι ο δικομματισμός ενοχλείται ήδη που μέσα στην αριστερά εμφανίζεται μία δύναμη που αντιπολιτεύεται την πολιτική του, αρνείται τις συνεργασίες μαζί του, και φιλοδοξεί, κυρίως αυτό, να παίξει ρόλο στο ζωντάνεμα όλου του αριστερού κινήματος στη χώρα μας.

Αυτή είναι η γραμμή που πρέπει να ενισχύσουμε μέσα από αυτές τις εκλογές, αυτή είναι η γραμμή που θέλουμε να είναι στις 17 Σεπτέμβρη πιο πλατιά και βαθιά μέσα στην κοινωνία, αυτή είναι η γραμμή που μπορεί να κάνει τον ΣΥΡΙΖΑ να ανοίξει δρόμους για μια μεγάλη αριστερά, ενωτική, μαχητική, λαϊκή, χρήσιμη στην αλλαγή του τοπίου. Με αυτά στο μυαλό μας δίνουμε τη μάχη των εκλογών, αριστερά και πάνω από όλα ενωτικά!

του Βασίλη Χατζηλάμπρου, υποψήφιου βουλευτή Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ

Κοινή δήλωση Β.Χατζηλάμπρου, Φ.Ζαφειροπούλου ενόψει εκλογών, 11/09/2007

«Η Αριστερά των αγώνων, των αντιστάσεων, των κινημάτων και των ενεργών πολιτών, μέσα από το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ δυναμώνει και ετοιμάζεται για την επόμενη μέρα των εκλογών. Ετοιμάζεται να είναι η ισχυρότερη αριστερή αντιπολίτευση των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων.

Το σχέδιο του λιγότερου κράτους που υπερασπίζεται ο δικομματισμός μπορεί να ακυρωθεί. Κανένας πολίτης δεν μπορεί να αποδεχθεί ότι είναι πρόταση διακυβέρνησης η ιδιωτικοποίηση των πάντων, η διάλυση της υγείας, το ξεπούλημα της παιδείας, οι μπίζνες πάνω στην αποτεφρωμένη γη της χώρας. Κανένας πολίτης δεν μπορεί να δεχτεί ότι είναι πρόταση διακυβέρνησης το κλέψιμο των ταμείων ασφάλισης, ο πλουτισμός λίγων εταιρειών και τραπεζών και η υπερχρέωση των λαϊκών οικογενειών, οι μισθοί των 500 ευρώ για τα νιάτα.

Αυτό το πρόγραμμα είναι το πρόγραμμα των λίγων και πλουσίων, είναι το πρόγραμμα που δεν αμφισβητεί ούτε η ΝΔ ούτε το ΠΑΣΟΚ, είναι το πρόγραμμα που πολεμάει η Αριστερά, που πολεμάει ο ΣΥΡΙΖΑ. Καμία συνεργασία δεν μπορεί να υπάρξει την επόμενη μέρα ανάμεσα στην ενωτική Αριστερά και το ΠΑΣΟΚ. Γιατί τα προγράμματα μας δεν συγκλίνουν, είναι αντίπαλα, γιατί όποτε πήγε η αριστερά στο χωράφι του κυβερνητισμού έχασε, διέλυσε το πρόγραμμα της προς όφελος των μεγάλων.

Τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ τον συναντήσαμε πολλές φορές αυτά τα χρόνια ενάντια στην ηγεσία του και δίπλα σε μας. Έφτασε η ώρα να μην ξαναπάει η Αριστερά προς το ΠΑΣΟΚ, αλλά ο ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ προς την Αριστερά. Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεργάζεται μόνο με το λαό! Αυτό είναι το πρόγραμμα που θέλουμε να ψηφιστεί στις 16 Σεπτέμβρη».

Βασίλης Χατζηλάμπρου, Φιλαρέτη Ζαφειροπούλου,

Υποψήφιοι βουλευτές Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ

Συνέντευξη στην εφημερίδα Εποχή, 09/09/2007

Οι εκτιμήσεις λένε ότι το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από το αντίστοιχο του 2004. Κατά τη γνώμη σας ποιο είναι το ποιοτικό στοιχείο που θα οδηγήσει ενδεχομένως, σε αυτή τη μετατόπιση;

Υπάρχει η άσχημη πραγματικότητα: Τους έχουμε δοκιμάσει και τους δύο. Και όλοι οι εργαζόμενοι ζούμε στο πετσί μας τη φτώχεια, την οικονομική μιζέρια, τις ιδιωτικοποιήσεις, την καταστροφή του αγροτικού εισοδήματος, την οικολογική κρίση, το χτύπημα δικαιωμάτων και ελευθεριών, την κρατική υποκρισία για τους πυρόπληκτους ή τους κοινωνικά αδύνατους.

Υπάρχει και η ελπιδοφόρα πραγματικότητα: Τα κινήματα και οι αγώνες της νέας γενιάς για το Δημόσιο Πανεπιστήμιο. Κινήματα για το περιβάλλον, για την υπεράσπιση του άρθρου 24 και των ελεύθερων χώρων. Κινήματα και αγώνες εργαζομένων, των δασκάλων, των τραπεζικών, των ναυτεργατών. Ακόμη και αγώνες σε χώρους νέων εργαζομένων όπου δίνονταν η δύσκολη μάχη ενάντια σε μια σκληρή -και στηριζόμενη από το κράτος- εργοδοσία. Σε όλους αυτούς τους αγώνες ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν παρών, πολλές φορές ήταν πρωταγωνιστής. Από όλους αυτούς τους αγώνες, προκύπτει η ελπίδα ότι μια ενωτική, αγωνιστική αριστερά μπορεί να φέρει τις ανάγκες του εργαζόμενου κόσμου και τις νεολαίας στην πρώτη γραμμή της δημόσιας συζήτησης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα ενισχύεται από αυτές τις πραγματικότητες.

Είναι ο δικομματισμός σε κρίση ή συνολικά το μεταπολιτευτικό πολιτικό σύστημα;

Σήμερα αυξάνεται ο κόσμος της δυσαρέσκειας, ο αναποφάσιστος, ο σκεπτόμενος, ο δυσαρεστημένος κόσμος μπροστά στα αδιέξοδα της ζωής και των συνηθισμένων πολιτικών επιλογών. Μέχρι την άλλη Κυριακή θα πληθύνουν οι προσπάθειες να περιοριστούν οι απώλειες των δύο μεγάλων κομμάτων με τα εκβιαστικά διλήμματα της χαμένης ψήφου, της ακυβερνησίας, του δήθεν χάους.

Σημασία έχει ότι η δυσαρέσκεια αυτή αναζητά στέγη σε μια αριστερή πολιτική. Πρέπει να πείσουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει στα χέρια του αυτή την πολιτική. Όχι επειδή έτσι δηλώνει, αλλά επειδή το έχει αποδείξει.

Το πολιτικό σύστημα της δικομματικής εναλλαγής έχει αντοχές. Είμαστε όμως σε ανοδική πορεία. Πάμε καλά. Έχουμε ακόμη μεγαλύτερη και δυσκολότερη δουλειά μπροστά μας. Δεν μας φτάνει να μην μπορούν οι από πάνω να κυβερνήσουν όπως πριν. Πασχίζουμε και οι από κάτω να μην θέλουν να κυβερνηθούν όπως πριν. Και τότε τα πράγματα θα πάνε αλλιώς για τον τόπο μας. Και όχι απλά θα μπουν σε κρίση οι προτεραιότητες, τα συστήματα, οι σημερινές πολιτικές, αλλά θα ανατραπούν. Για αυτό παλεύουμε.

Ποια είναι η προοπτική του ενωτικού εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ; Υπάρχει οροφή σε αυτή την προσπάθεια;

Τα δύο κόμματα ετοιμάζονται για μια μεγάλη επίθεση την επόμενη περίοδο. Ετοιμάζουνε να πειράξουνε και τα όρια συνταξιοδότησης προς τα πάνω, και τις εισφορές και το μέγεθος των συντάξεων. Θα εξακολουθήσουν να κάνουν τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους. Ετοιμάζουνε λύσεις σοκ για τη λαϊκή οικογένεια. Θα μιλήσουν ξανά για πολύ άσχημη κατάσταση της οικονομίας και θα τα φορτώσουνε όλα στις λαϊκές τάξεις.

Αυτή είναι η προοπτική και η χρησιμότητα του ΣΥΡΙΖΑ. Όλα αυτά που έχουμε προσπαθήσει είναι ένα ραντεβού κυρίως για την επόμενη μέρα. Ένα ραντεβού να δυναμώσει η πάλη του λαού ενάντια σ’ αυτά τα μέτρα. Ένα ραντεβού για να πάνε αλλιώς τα πράγματα, για να γίνει η ελπίδα πραγματικότητα.

Βρέθηκα με τον Αλέκο Αλαβάνο και με τον Μανόλη Γλέζο και με ένα κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ στις 12 Αυγούστου στα καμένα της Αιγιαλείας. Εκεί ο Αλέκος Αλαβάνος είπε τρία πράγματα: άμεσα έργα για τις πλημμύρες, άμεσα αποζημιώσεις στο σύνολο των ποσών και να μην πέσει ο κόσμος στο τραπεζικό σύστημα. Έβαλε όμως κι άλλο ένα στοιχείο: ότι ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί σε κινητοποίηση των ίδιων των κατοίκων ώστε τα καμένα να μην αλλάξουν χρήσεις γης στο μέλλον και κινητοποίηση των ίδιων των κατοίκων για να μπορέσουν να πάρουν τις αποζημιώσεις. Αυτή άλλωστε, είναι η έννοια της αριστεράς.

Πώς εξηγείτε την επίθεση που εξαπέλυσε το ΚΚΕ εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ;

Αναμενόμενη, λόγω της δυναμικής του ΣΥΡΙΖΑ. Φοβισμένη, λόγω μιας ηγεσίας που δεν κατάλαβε τους αγώνες της προηγούμενης περιόδου και τα νέα στοιχεία που έφεραν. Ενδεικτική των ορίων και των περιορισμών της σημερινής κατάστασης στην αριστερά. Το πρόβλημα για εμάς δεν είναι να μοιράσουμε την πίτα της αριστεράς, αλλά να αποσπάσουμε ακόμη περισσότερο κόσμο από τα αδιέξοδα του δικομματισμού. Και ταυτόχρονα να αποδείξουμε ότι το σύστημα ενοχλείται, από εκείνη ακριβώς την αριστερά που συγκεντρώνει, ενώνει, συσσωρεύει δυνάμεις -όλες τις δυνάμεις- στον αγώνα ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό και τους πολιτικούς του εκφραστές. Αυτή η αριστερά είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η πορεία ανασυγκρότησης της αριστεράς, η πορεία ανασύνταξης του κινήματος, θα φέρει εξελίξεις είτε τις θέλουμε, είτε όχι. Η απώλεια ψυχραιμίας, οι δήθεν λαϊκές μαγκιές περί κλεισίματος ματιού και κουστουμιού συνεργασίας, οι διαρκείς αναφορές στο παρελθόν του ΣΥΝ (με επιλεκτική αμνησία για το παρελθόν του ίδιου του ΚΚΕ), μπορούν να ξεπεραστούν αν ο κόσμος της αριστεράς στείλει το μήνυμα ότι θέλει την αριστερά χρήσιμη για το λαό και τον εργαζόμενο κόσμο. Και χρήσιμη αριστερά σημαίνει πριν από όλα να πολεμάει με μεγαλύτερο πάθος τον δικομματισμό από ότι το άλλο αριστερό κόμμα. Η ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ έχει και αυτή την έννοια: την απαίτηση του κόσμου για την αριστερά που έχουμε ανάγκη.

Συνέντευξη στην εφημερίδα Αριστερά!, 07/09/2007

Πώς κρίνετε τον συνολικό χειρισμό της κυβέρνησης Kαραμανλή στο ζήτημα της αποκατάστασης των καταστροφών από τις φωτιές και κυρίως τη στάση της απέναντι στους πληγέντες;

O Καραμανλής προσπάθησε να καλύψει το μέγεθος των εγκληματικών κυβερνητικών ευθυνών με μία εικονική καταιγίδα πρώτων μέτρων ανακούφισης των περιοχών και των πληγέντων. Δεν τα κατάφερε όμως. H επιχείρηση των πρώτων αποζημιώσεων αποδείχτηκε φιάσκο και εμπαιγμός για όλους τους πυρόπληκτους. Δεν ήταν μόνο τα ψίχουλα των 3.000 ευρώ, αλλά και η κομματική εκμετάλλευση του πόνου των κατοίκων της Ηλείας, που πραγματικά μεγάλωσε ακόμα περισσότερο την οργή. Κοροϊδία για να μην τραυματιστεί η εκλογική δύναμη της NΔ. Ένα παράδειγμα: στις φωτιές που κατέκαψαν την Αιγιαλεία, η ταχύτητα καταβολής των πρώτων αποζημιώσεων λειτούργησε μόνο για 40 ανθρώπους. Εκείνη η καταστροφή ήταν ακόμα μακριά από τις εκλογές. Έπρεπε να καεί όλη η Πελοπόννησος για να μπουν στο σχέδιο υποστήριξης και οι περιοχές της υπόλοιπης Ελλάδας που κάηκαν φέτος. O κυβερνητικός χειρισμός, εκτός από τον εκλογικό κανιβαλισμό του πάνω στους νεκρούς, στους κατεστραμμένους συμπατριώτες μας, προσπαθεί να ετοιμάσει και την αξιοποίηση της καταστροφής με βάση τη μεταπρατική νεοφιλελεύθερη λογική. O τόπος θα αλλάξει, ό,τι απέμεινε από την αγροτιά θα κατευθυνθεί σε νέες καλλιέργειες και η αειφόρος ανάπτυξη θα είναι η νέα βάση του παραγωγικού ιστού. O τουρισμός νέου τύπου, πιο πράσινος και πολιτιστικός, θα κρίνει τη μοίρα των ντόπιων, θα τους καταδικάσει στο αναξιοπρεπές μεροκάματο των εποχιακών υπηρεσιών. H κατασκευαστική και τραπεζική μαφία ετοιμάζεται να περπατήσει στην καμένη γη, ακόμα πιο ελεύθερη και νομιμοποιημένη. Αν δούμε και τις προτάσεις Παπανδρέου για την ανασυγκρότηση της περιοχής, θα διαπιστώσουμε το μέγεθος του κοινού σχεδίου του δικομματισμού να παραδώσει όλο τον τόπο τα χέρια μιας παρασιτικής διεθνούς και ντόπιας ολιγαρχίας.

Κατά πόσο πιστεύετε, σήμερα, έχει προχωρήσει ο νεοφιλελευθερισμός στην Ελλάδα;

Το δόγμα του λιγότερου κράτους, που ξεκίνησε να μπαίνει σε εφαρμογή από την περίοδο Σημίτη, βρήκε στη διακυβέρνηση Καραμανλή τον ιδανικό και αποφασιστικό εκτελεστή του. Μόνο το ύψος της περικοπής των κοινωνικών δαπανών να κοιτάξουμε, φτάνει για να καταλάβουμε τι έκανε η NΔ. Μειώθηκε η επιχορήγηση στο IKA κατά 200 εκατ. ευρώ. Τα κονδύλια για προσλήψεις στην υγεία μειώθηκαν κατά 50%. Η επιχορήγηση για νέες νοσηλευτικές μονάδες έπεσε κατά 8 εκατ. ευρώ. Περικόπηκαν κατά 90% τα κονδύλια για τη συντήρηση και λειτουργία των σχολείων. Λιγότεροι διορισμοί εκπαιδευτικών και πολλαπλασιασμός των ωρομισθίων. Συνολικά τα κονδύλια για τις δημόσιες επενδύσεις έπεσαν κατά 300 με 500 εκατ. ευρώ. Την ίδια ώρα που εργασιακές σχέσεις διαλύονται στην ευελιξία, τα λεφτά των ασφαλισμένων παίζονται σε μετοχές και τα κέρδη των επιχειρήσεων σημειώνουν τις μεγαλύτερες αυξήσεις της εικοσαετίας. Τόσο πολύ έχει προχωρήσει ο νεοφιλελευθερισμός στον τόπο, και όλα αυτά και άλλα τόσα δεν θα γίνονταν αν δεν είχε στην υπηρεσία του το δικομματικό σύστημα. Αυτός είναι ο αντίπαλος των εργαζόμενων, της νεολαίας, της χώρας και αυτόν πρέπει να σταματήσουν με κάθε τρόπο οι δυνάμεις της Αριστεράς, οι δυνάμεις του ΣYPIZA.

Συνέντευξη στην τηλεόραση της ΝΕΤ, 06/09/2007

«Από την αναμέτρηση των πολιτικών αρχηγών, θα μείνουν δύο πράγματα: Πρώτον η μικρή Αναστασία. Η μικρή Αναστασία αυτό το καλοκαίρι είδε τη μισή Ελλάδα να καίγεται, αυτές τις μέρες θα πάει σχολείο και θα λείπουν δάσκαλοι γιατί οι δαπάνες για την παιδεία είναι ελάχιστες. Η μικρή Αναστασία έχει μπροστά της έναν οικονομικό γολγοθά για να σπουδάσει, και οι δικοί της αν είναι απλοί εργαζόμενοι, θα ζουν με μικρούς μισθούς, μέσα στη φτώχεια και την ανασφάλεια για να τα φέρουν βόλτα… Στην απάντηση που πήρε η μικρή Αναστασία για το τι χρειάζεται για να γίνει κάποιος πρωθυπουργός, η απάντηση του κ.Καραμανλή ήταν ότι μείωσε τη γραφειοκρατία στη δημόσια διοίκηση και ότι προσπαθεί. Ευτυχώς ο δημοσιογράφος έκανε την μικρή Αναστασία να είναι μόνο 8 χρονών ώστε να μην ψηφίζει…

Δεύτερον: Από όλους τους πολιτικούς αρχηγούς, ο Αλέκος Αλαβάνος ήταν εκείνος που υπεράσπισε τη νέα γενιά και τον μεγάλο αγώνα που έδωσε. Αυτή η γενιά έδωσε σε όλη την κοινωνία -και σε εμάς- ένα μάθημα αξιοπρέπειας και στάσης ζωής. Να τολμάμε να αγωνιζόμαστε, να τολμάμε να νικάμε. Από αυτή τη γενιά, εμείς, ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς εμπνεόμαστε».