Βιντεο, Βουλη, Επιτροπες, Πολυμεσα

Δεν είναι μικρό θέμα να μην ξέρει η Βουλή το επιχειρησιακό σχέδιο για τα ΕΑΣ – Μέρος Β

Η ομιλία του εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλη Χατζηλάμπρου στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, με θέμα ημερήσιας διάταξης: επεξεργασία και εξέταση του σχεδίου νόμου του υπουργείου Εθνικής Άμυνας «Φάροι, Στρατολογία και άλλες διατάξεις».

[vimeo 101354756]

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΧΑΤΖΗΛΑΜΠΡΟΥ (Εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ): Αρχικά, στο συγκεκριμένο σχέδιο νόμου περιέχονται διατάξεις που αφορούν το φαρικό ζήτημα και την Υπηρεσία Φάρων. Το θέμα που προκύπτει είναι εάν είναι απαραίτητη αυτή η μεγάλη αλλαγή -γιατί οι μεγάλες αλλαγές που περιγράφονται, στην πραγματικότητα είναι μικρές ρυθμίσεις-, δηλαδή να περάσουν σε ιδιώτες φάροι με αντάλλαγμα την επικοινωνιακή τους προβολή. Το ερώτημα είναι εάν βοηθάει το ότι φεύγουμε από ένα σύστημα όπου ο φάρος είχε και οχύρωση και ασφάλεια κ.ά., και πάμε σε ένα σύστημα όπου ο φάρος γίνεται κάτι διαφορετικό. Εν καιρώ ειρήνης μπορεί να είναι επιτρεπτό, αλλά νομίζω ότι είναι μια εναρμόνιση σε κάτι που έχει προηγηθεί, που είναι η ιδιωτικοποίηση των λιμένων και θα υπήρχε θέμα, για παράδειγμα, για αυτούς που πήραν το Λαιμό στη Βουλιαγμένη, ποιανού είναι ο φάρος. Καταλαβαίνετε ότι αφήνει την πρόσβαση στην τοπική αυτοδιοίκηση να κρατάει το δρόμο ανοιχτό με αντάλλαγμα την προβολή τους και αυτά χορηγούνται σε ιδιώτες. Βεβαίως, πολλοί από τους φάρους αποτελούν νεώτερα μνημεία.
Εκεί θέλει προσοχή. Κατά τη γνώμη μας, ενώ υποτίθεται ότι θα γινόταν μια δουλειά εκσυγχρονισμού όλου του συστήματος, γίνονται κάποιες επιμέρους ρυθμίσεις αυτή τη στιγμή και, κυρίως, βλέπουν στην παραχώρηση, αυτό είναι και μια εναρμόνιση με την ιδιωτικοποίηση των λιμένων.
Υπάρχουν άρθρα που αφορούν τη στρατολογία. Εκεί κάνει μια εναρμόνιση. Είναι θέματα που έχει θέσει κατά καιρούς ο ΣΥΡΙΖΑ, που αφορούν το πρόστιμο των 6.000 ευρώ για τους ανυπότακτους και το οποίο πρόστιμο αυτό έπρεπε να έχει μια αναλογικότητα, να μην είναι 6.000 ευρώ από την πρώτη μέρα ανυποταξίας μέχρι και το 35ο έτος ή μετά απ’ αυτό. Το λέω αυτό, γιατί έχει αποδειχθεί ότι πάρα πολλές φορές ανυποταξίες υπάρχουν με βάση τη μη επίδοση πρόσκλησης και είχαμε κάνει ερωτήσεις τέτοιες, οι οποίες δεν απαντήθηκαν. Λέω για το παρελθόν. Έχουν γίνει το 2012 κι έχουν γίνει και στις αρχές του 2013 τέτοιες ερωτήσεις, για την αναλογικότητα δηλαδή ενός προστίμου. Σήμερα κάνουμε μια ρύθμιση, που λέει ότι όλα αυτά μέχρι το 35ο έτος της ηλικίας κ.λπ. Μπορούμε να τα δούμε, τέλος πάντων.
Στη μέριμνα προσωπικού Ενόπλων Δυνάμεων, εμείς εάν ζητήσαμε να είναι εδώ η Πανελλήνια Ομοσπονδία τους, το κάναμε ακριβώς επειδή πολλές από τις ρυθμίσεις τους αφορούν άμεσα στο επίπεδο των πολυτέκνων, στο επίπεδο των άλλων ρυθμίσεων κ.λπ. Μας κάνει εντύπωση και θα θέλαμε μια εξήγηση το γιατί ένα άρθρο, το οποίο με μια υπογραφή δίπλα έχει σβηστεί, ωστόσο μας το δώσατε. Αυτό μας κάνει εντύπωση. Δεν ξέρω αν ανήκει στο επικοινωνιακό κομμάτι του υπουργείου Άμυνας ότι το έφερε και κάποιος άλλος το έκοψε. Το λέω εγώ, είμαι πονηρεμένος, κυρία υπουργέ. Είμαι πονηρεμένος, γιατί βλέπω τα site τα στρατιωτικά πως «παίζουν» ορισμένα θέματα.
ΓΡΥΦΑΛΛΙΑ (ΛΙΑΝΑ) ΚΑΝΕΛΛΗ: Ήταν ευνοϊκότερο, γι’ αυτό σβήστηκε.
ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΧΑΤΖΗΛΑΜΠΡΟΥ (Εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ): Ναι και λέω ότι σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι εύκολο να φύγει ένα εδάφιο, όταν τα έχεις στο κομπιούτερ πριν τα τυπώσεις – γι’ αυτό το είπα έτσι.
Στις άλλες διατάξεις νομίζω ότι έχουμε αντίρρηση στο ζήτημα των ιατροδικαστών. Μιλάει για τους ιατροδικαστές Ενόπλων Δυνάμεων κ.λπ. Δεν ξέρω εάν προκύπτει από κάποια μελέτη ότι είναι τόσα τα περιστατικά που δεν φτάνουν οι ιατροδικαστές. Κατά τη γνώμη μου, πρέπει να είναι του δικαστικού σώματος, γιατί έχει ένα λόγο κύρους και αντικειμενικότητας ο ιατροδικαστής, να είναι αυτού του σώματος και να μην είναι μέσα από τις Ένοπλες Δυνάμεις μονάχα. Μιλώ για το άρθρο που αφορά τους ιατροδικαστές.
Για τις παραμεθόριες περιοχές, νομίζω ότι μειώνουμε κανονιστικές ρυθμίσεις, που για πολλές απ’ αυτές τις περιοχές θα ήθελε και τη σύμφωνη γνώμη του υπουργείου Άμυνας για να γίνουν ορισμένες ιδιοκτησίες. Δεν ξέρω εάν το θυμόσαστε αυτό, υπήρχε σε μια ρύθμιση με μια τροπολογία που προσπαθούσα να το φέρουν, όταν άρχισε να συζητείται το ζήτημα «να παραχωρηθούν βραχονησίδες», και από πρωτοβουλία του υπουργείου Άμυνας τέθηκε αυτό ξανά στην τότε συζήτηση.
Φτάνουμε στο ζήτημα που νομίζω ότι είναι και το κύριο θέμα αυτού του νομοσχεδίου και αφορά το πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου εργαζομένων στα ΕΑΣ ΑΒΕΕ. Εδώ υπάρχει μια συζήτηση, όπου το να κρίνουμε την αλήθεια των όσων διατυπώνονται, δηλαδή το να φτιάξουμε ένα σχέδιο που το λέει «πρόγραμμα», για να μειώσουν το προσωπικό στα ΕΑΣ. Φαντάζομαι, όπως αναφέρει και το νομοσχέδιο, στηρίζεται σε κάποιο σχέδιο επιχειρησιακό, το οποίο μάλιστα έχει εγκριθεί από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Κεντρική Τράπεζα σε συνεργασία με το υπουργείο Άμυνας, και αυτό το σχέδιο δεν είναι εις γνώση της Βουλής. Αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα. Να είναι εις γνώση άλλων φορέων το επιχειρησιακό σχέδιο, βάσει του οποίου θα έπρεπε σήμερα να κρίνουμε, εάν η εθελούσια έξοδος του προσωπικού, δηλαδή εάν η συρρίκνωση και η μείωση του προσωπικού, αποτελεί όρο βιωσιμότητας και παραγωγικής ανασυγκρότησης της αμυντικής βιομηχανίας.
Έχουμε υπόψη μας ότι η προσπάθεια ακόμη και τις θυγατρικές να ενοποιήσουμε μέσα στα ΕΑΣ -μιλώ για το παρελθόν- ήταν όρος βάσει ενός επιχειρησιακού σχεδίου τότε, προκειμένου να υπάρξει γραμμή παραγωγής τέτοια, που να μπορεί να ικανοποιεί μέρος των παραγγελιών των ενόπλων δυνάμεων και, μάλιστα, κυρίως σε πυρομαχικά και όπλα, που είχε τέτοιες δυνατότητες η δικιά μας βιομηχανία. Σήμερα, ζητάτε να συμφωνήσουμε σ’ ένα πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου, χωρίς να υπάρχει το κριτήριο, που θα ήταν αυτό το επιχειρησιακό σχέδιο. Γιατί αν το αποτέλεσμα αυτής της εθελουσίας είναι να μείνουμε χωρίς τη δυνατότητα να έχουμε παραγωγή, πράγμα το οποίο πολλά από τα σωματεία που θ’ ακούσουμε εικάζουν, γιατί το ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο θα κριθεί να βγει «απέξω» έχει την εμπειρία της παραγωγής, που είναι δηλαδή οι ανθρώπινοι πόροι, η τεχνογνωσία αυτών των μαστόρων, δείχνει να είναι το μεγάλο προνόμιο που έχουν τα ΕΑΣ σε μια εποχή που χρειάζεται να δυναμώσουμε τη βιομηχανική παραγωγή, να δυναμώσουμε παραγωγική ανασυγκρότηση στην Ελλάδα. Καταλαβαίνετε ότι δεν θα μπορούσε να κριθεί αυτοτελώς το πρόγραμμα εθελουσίας, δηλαδή του γιατί παίρνει 8.500 ο διοικητικός και 6.000 ο εργάτης, που του λείπουν και δύο δάχτυλα από την παραγωγή. Δεν μπορεί να κριθεί αυτοτελώς, έξω απ’ την προσπάθεια να κρατηθεί η αμυντική βιομηχανία. Δεν φέρνει σήμερα επιχειρήματα τέτοια για να μας πείσει η υπουργός, γιατί δεν μας δίνει το επιχειρησιακό σχέδιο. Νομίζω ότι υπάρχει και ζήτημα δημοκρατικής νομιμοποίησης μιας συζήτησης, όταν σχέδια τέτοια συμφωνήθηκαν με φορείς όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Διεθνής Τράπεζα, και η Βουλή δεν έχει γνώση ενός τέτοιου επιχειρησιακού σχεδίου. Δεν είναι μικρό το θέμα αυτό.
Θα «σπάσουμε» την εταιρία. Ποια στοιχεία των παγίων στοιχείων θα περάσουν στη μία ή στην άλλη; Θα φτιαχτεί μια νέα ΕΑΣ. Τι περιλαμβάνει; Γιατί οι κατηγοριοποιήσεις αυτές γίνονται με βάση τα χρόνια και τις ηλικίες προϋπηρεσίας και όχι ειδικεύσεις και ειδικότητες; Αυτό μας πονηρεύει ότι δεν υπάρχει κανένα σχέδιο στην πραγματικότητα, γιατί πάει μόνο με τα χρόνια και όχι με ειδικότητες, που ίσως είναι κρίσιμες και χρήσιμες.
Σχέδια που είχαν δει το φως της δημοσιότητας, κυρία υπουργέ, έλεγαν -κι αυτά μάλιστα από ανθρώπους οι οποίοι ανήκουν και στο διοικητικό τμήμα της ΕΑΣ- ότι «για να υπάρξει παραγωγή στα ΕΑΣ, χρειαζόμαστε όχι μόνο αυτούς που έχουμε, χρειαζόμαστε και προσλήψεις εξειδικευμένων θέσεων ή ανθρώπων, οι οποίοι πέρασαν στη σύνταξη». Αντ’ αυτού παρουσιάζετε εδώ ένα πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου, το οποίο να κρίνει κάποιος τι; «Αντί να απολυθούν, αν είναι καλύτερο ότι θα πάρουν και κάποια λεφτά»; Αυτό θέλετε να κρίνουμε; Μα, δεν έχουμε να το κρίνουμε, γιατί η απόλυση της τη γνώση της εταιρίας αυτή μπορεί να είναι εις βάρος της. Θα πρέπει να φέρει επιχειρήματα, να μας πείσει ότι δεν είναι εις βάρος της. Δεν σημαίνει πάντα η συρρίκνωση και η μείωση, το κλείσιμο εργοστασίων παραγωγικών ότι είναι υπέρ μιας καθετοποιημένης παραγωγικής μονάδας. Όταν ξέρουμε αποδεδειγμένα τι παράγει το Αίγιο, ξέρουμε τι παράγει το Λαύριο, ξέρουμε ότι ορισμένα απ’ αυτά τα υλικά είναι, μονίμως, απαιτητά απ’ τον ελληνικό στρατό, κι έχοντας κι έναν προϋπολογισμό τέτοιο – μικρότερο από τ’ άλλα χρόνια, αλλά τέτοιον που θα μπορούσε να στηρίξει πιθανά αυτά. Πολύ δε περισσότερο εάν άνοιγε η εταιρία στα ζητήματα της έρευνας, ανάπτυξης, των τεχνολογιών κ.λπ., που θα μπορούσε από εκεί να κερδίσει. Λέω, όμως, σε κάθε περίπτωση ότι όσο δεν έρχεται αυτό το σχέδιο, αποτελεί και έλλειμμα δημοκρατικό κι αμέσως μετά και έλλειμμα επιχειρημάτων, για να μας πείσει ότι το σχέδιο αυτό βοηθάει στο να κρατήσουμε τα ΕΑΣ.
Επιφυλασσόμαστε επί της Αρχής. Σας ευχαριστώ πολύ.

[από τα πρακτικά της Βουλής]

 

Advertisements

Συζήτηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

συνδεσμοι

Follow Βασίλης Χατζηλάμπρου on WordPress.com
Αρέσει σε %d bloggers: