Βιντεο, Βουλη, Ολομελεια, Πολυμεσα

«Μικρή» ΔΕΗ: Είναι σχέδιο να πουλήσουμε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε

Η ομιλία του Βασίλη Χατζηλάμπρου, στην Ολομέλεια της Βουλής, στη συζήτηση για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΧΑΤΖΗΛΑΜΠΡΟΥ: Αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, και ειδικά όσοι γνωρίζουν τα της ΔΕΗ –ο κ. Κουκουλόπουλος είπε ότι τα ξέρει πάρα πολύ καλά, γιατί είναι και υπάλληλός της– θα ξέρουν ότι, για να καταφέρουμε να φτάσουμε στη ΔΕΗ μετά το 1889, όταν άρχισε η παραγωγή ρεύματος στην Ελλάδα, με τον πρώτο τρόπο, έπρεπε να λυθεί στο ιδεολογικό επίπεδο κάτι. Έπρεπε να λυθεί ότι η χώρα δεν είναι φτωχή και ότι πρέπει να στηριχθούμε στις δικές μας πλουτοπαραγωγικές δυνάμεις.
Υπόθεση Μπάτση, για το λιγνίτη και το υδροηλεκτρικό δυναμικό. Την ίδια στιγμή που ο Μπάτσης έπεφτε από τα πολυβόλα το 1952, κέρδιζε η υπόθεσή του επιστημονικά στο να σχηματιστεί και να διανύσει τα επόμενα χρόνια ένα εθνικό δίκτυο, για να ενισχύσει και να στηρίξει τη βιομηχανία. Ερχόταν η εκβιομηχάνιση. Και όμως, ο ίδιος ο Μπάτσης είχε αφήσει μια παρακαταθήκη. Έλεγε ότι δεν θα καταφέρει η ΔΕΗ υπό αυτό το πλαίσιο κοινωνικοπολιτικών δυνάμεων να παίξει το ρόλο της στο να στηρίξει πλέρια τη βιομηχανία, την οικιακή οικονομία, την αγροτική οικονομία, γιατί είχε συναίσθηση των πολιτικών συσχετισμών και των κοινωνικών προτεραιοτήτων.
Δεν πέρασαν πολλά χρόνια, συνάδελφοι. Το 1963 γίνεται το σκάνδαλο της ΠΕΣΙΝΕ. Με θορυβώδη τρόπο κατά την περίοδο Καραμανλή-Παπανδρέου, 1963-1964, αλλάζει η σύμβαση και δίνεται με ζημία της ΔΕΗ το ηλεκτρικό ρεύμα στην ηλεκτροβόρα εταιρεία της αλουμίνας. Μόνο αυτό;
Θα πάρουμε εμείς στις πλάτες μας στελέχη δικά σας που κακοδιαχειρίστηκαν και βρέθηκαν στον εισαγγελέα; Θα πάρουμε τον τελευταίο πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ που τον διορίσατε με ασυλία και τον έχουν κατηγορούμενο για ζημία της ΔΕΗ 100 εκατομμύρια, γιατί, ενώ ήξερε ότι υπάρχουν αρχεία σε ένα συγκεκριμένο οικόπεδο, υπέγραφε σύμβαση με Μυτιληναίο ότι αν βρεθούν αρχαία, τότε θα αποζημιώσει η ΔΕΗ την πλευρά Μυτιληναίου και έφτασε η αρχαιολογική υπηρεσία να πει ότι τρεις μήνες νωρίτερα τον είχε ενημερώσει;
Θα πάρουμε εμείς στην πλάτη μας αυτό που εσείς διαμορφώσατε όλα αυτά τα χρόνια σαν αναξιοκρατία μέσα στις κρατικές και δημόσιες επιχειρήσεις; Όχι.
Υπάρχει, όμως, μια ουσία. Αυτά που είναι του ελληνικού λαού, κάθε φορά που αποτυγχάνει η διαχείρισή σας, δεν μπορείτε να τα πετάτε και να τα χαρίζετε. Σήμερα στο ιδεολογικό επίπεδο υπάρχει ένας δογματισμός που λέει «απελευθέρωση και ιδιωτικοποίηση». Θα σας τα καταθέσω αυτά μετά. Είναι ένα βιβλίο περίπου εξακοσίων σελίδων. Να δείτε τι πλούτο συζήτησης είχε, για το πώς θα γίνει το υδροηλεκτρικό δυναμικό στη χώρα.
Και εσείς έρχεστε με μια κουβέντα και λέτε, «απελευθέρωση-ιδιωτικοποίηση». Και τι αφορά η απελευθέρωση και η ιδιωτικοποίηση; Αφορά το απόθεμα. Αφορά τον ορυκτό πλούτο, που θα πρέπει οι επόμενες γενιές, αν νομίζουν, να εξορύξουν. Γιατί όταν φτάσαμε στις δικές μας πηγές, αυτό είχε ξεκινήσει από εισαγωγή πετρελαίου τότε και γαιανθράκων. Και ανακαλύφθηκαν οι πηγές εκείνες χρήσης των υδροηλεκτρικών έργων και του λιγνίτη.
Το ιδεολογικό, όμως, θέμα σήμερα ποιο είναι; Είναι αυτή η άλλη διαχείριση της ΔΕΗ; Μας είπε ο κ. Κουκουλόπουλος ότι όψιμα ο κ. Τσίπρας… Μα, ο κ. Τσίπρας είναι τοποθετημένος σε μια πλευρά του να μην πουληθούν αυτά. Εκείνος πού είναι; Είναι τοποθετημένος σε σχέση με ένα στρατόπεδο που ανοίγει στη χώρα. Είναι σχέδιο να πουλήσουμε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε; Και πώς το λέτε ωραία; «Για να βρει και τα κεφάλαια η ΔΕΗ να συνεχίσει την επένδυσή της». Μα να πουλήσει αυτό που έχει ουσιαστικά για να βρει κεφάλαια για να αναπτύξει;
Ποια είναι η εμπειρία σας, αυτή η μικρή, από τις ιδιωτικοποιήσεις; Χρέη και φυλακές. Ποια είναι η εμπειρία σας; Αυτή γιατί δεν την εκτιμάτε; Και να πείτε ότι η εμπειρία μας εδώ, έδειξε αυτά. Απλώς αποσιωπάτε και έχετε να βρείτε μόνο δικαιολογίες γι’ αυτούς οι οποίοι λειτούργησαν όπως λειτούργησαν.
Άρα, έχει μια σημασία ποιο είναι το ουσιαστικό σήμερα. Το ουσιαστικό του δημοψηφίσματος, ήταν ακριβώς να ανοίξει το θέμα, να γίνει γνωστό, να καταλάβει ο ελληνικός λαός ότι αυτό που έχετε εσείς ως σενάριο ανάπτυξης δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αξιοποίηση των συμφερόντων του κεφαλαίου και δεν έχει να κάνει σε τίποτα με την ικανοποίηση των αναγκών του.
Ειδάλλως –και σας έχω εδώ επίτηδες εδώ ένα δείκτη– όταν ξεκίνησε η ΔΕΗ, είχανε κατά πενταετία πρόβλεψη για το ποιες θα ήταν οι τιμές του ρεύματος. Γιατί; Γιατί μπορούσαν να μελετήσουν και να σκεφτούν ότι την ίδια στιγμή – για να ξέρετε 2,5 δραχμές τότε πλήρωναν στην Πάτρα και 8 δραχμές στην ηπειρωτική χώρα. Στην πραγματικότητα, πληρώσανε περίπου 3,5 δραχμές όλοι μαζί για να ηλεκτροδοτηθούν και άλλα κομμάτια της χώρας. Αλλά είχε μια πρόβλεψη για την πρώτη και τη δεύτερη πενταετία.
Ποια δέσμευση και με ποια πρόβλεψη έρχεστε εσείς να θέσετε σαν προϋπόθεση στους ιδιώτες πού θα επενδύσουν; Κάποιος συνάδελφος έλεγε «μα, θέλει 900 ευρώ η κολώνα». Υπάρχει καμιά δέσμευση ότι θα πέσει στα 300 ευρώ η κολώνα για να κάνει επέκταση; Ποιες είναι οι δεσμεύσεις που έχετε για ανάπτυξη; Αλλά τι να την κάνετε την ανάπτυξη; Εδώ υπάρχει αποβιομηχανοποίηση και πάμε πίσω στην παραγωγή σε όλους τους κλάδους ουσιαστικά.
Λέω, λοιπόν, ότι αν ήταν τότε το ιδεολογικό ζήτημα, το οποίο λύθηκε με τον τρόπο που λύθηκε, στο αν η Ελλάδα είναι απλά μια φτωχή χώρα και δεν μπορεί να έχει πέραν την αγροτικής παραγωγής τίποτα άλλο –και αυτό απαντήθηκε με έναν ορισμένο τρόπο–, σήμερα το μεγάλο ζήτημα το οποίο υπάρχει είναι αν μπορεί να βαδίσει στηριγμένος στις δικές του δυνάμεις ο ελληνικός λαός, να βαδίσει στηρίζοντας τις δικές του επιχειρήσεις.
Δεν είναι καθυστέρηση η μικρομεσαία επιχείρηση, δεν είναι καθυστέρηση ο μικρομεσαίος ο οποίος είναι έτοιμος να κλείσει και να βάλει λουκέτο, αν θα μπορέσουμε δηλαδή στο επίπεδο το βιοτεχνικό και το βιομηχανικό να υπάρξουν δράσεις τέτοιες που να σηκωθεί ο λαός μας πιο πάνω ή όλα αυτά θα δοθούν σε διάφορα μονοπωλιακά συμφέροντα, με μόνο κριτήριο το κέρδος τους και με κίνητρο είτε να τους δώσει το ΤΑΙΠΕΔ μεγάλα φιλέτα είτε στο επίπεδο της ΔΕΗ να δοθούν τέτοια είτε –και κυρίως– να είναι ένας φτωχός εργαζόμενος, που να πηγαίνει για δουλειά και να μην του φτάνουν να ζήσει μετά.
Αυτό είναι το ερώτημα που στην πραγματικότητα τίθεται, σαν δυο γραμμές, μέσα στην ελληνική κοινωνία. Το δημοψήφισμα θα έπαιζε ένα ρόλο να συνειδητοποιήσουν τα πράγματα όλοι οι πολίτες. Αντ’ αυτού, καλοκαιράκι, κλειστά. Πώς το είπατε; «Επτά χρόνια αναμονή» είχε αυτό. Και έπρεπε να έρθει στο Α’ Θερινό Τμήμα, με τους συγκεκριμένους βουλευτές, για να ψηφιστεί με έναν ορισμένο τρόπο.
Ξέρω ότι για να μπορέσετε να ολοκληρώσετε τη διαδικασία, δεν θα περάσει πολύς καιρός που θα φέρετε ανάλογη ρύθμιση με αυτή του ΤΑΙΠΕΔ για ασυλία των διοικήσεων. Θα τη φέρετε και για τη ΔΕΗ. Θα τη φέρετε. Είμαι σίγουρος γι’ αυτό. Γιατί αυτά που κάνετε, η αντιλαϊκή σας πολιτική, πρέπει να έχει θωρακισμένους τους μεν υπουργούς με το άρθρο 86, τις δε διοικήσεις με ασυλία πριν ακόμα πάρουν αποφάσεις.
Μένει και στον ελληνικό λαό να πάρει την απόφαση, να βαδίσει ένα δρόμο αξιοπρέπειας, μαζί με εμάς, δίπλα σε εμάς, μαζί με την υπόλοιπη αντιπολίτευση, για να τελειώνουμε με αυτήν την καταστροφή. Κάθε στιγμή που περνάει, η καταστροφή γίνεται μεγαλύτερη. Από αυτήν την άποψη έχει έναν επείγοντα χαρακτήρα. Δεν θα τολμούσαμε να μην πάρουμε πρωτοβουλία για δημοψήφισμα και αύριο ένα οποιοδήποτε από τα παιδιά σας να μας ρωτήσει: «Και εσείς τι κάνατε;».

[από τα πρακτικά της Βουλής]

 

Advertisements

Συζήτηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

συνδεσμοι

Follow Βασίλης Χατζηλάμπρου on WordPress.com
Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: