Βιντεο, Βουλη, Επιτροπες, Πολυμεσα

Ιδιωτικοποιείτε τα λιμάνια και σήμερα δίνετε στους ιδιώτες και το φαρικό σύστημα

Η ομιλία του εισηγητή του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλη Χατζηλάμπρου στη συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων, με θέμα ημερήσιας διάταξης: συνέχιση της επεξεργασίας και εξέτασης του σχεδίου νόμου του υπουργείου Εθνικής Άμυνας «Φάροι, Στρατολογία και άλλες διατάξεις».

[vimeo 101358781]

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΧΑΤΖΗΛΑΜΠΡΟΥ (Εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ) : Στην κατ’ άρθρον συζήτηση παίρνω υπόψη και ορισμένα πράγματα που λέχθηκαν χθες, θέτοντας και ερωτήματα που θα πρέπει να συνεκτιμηθούν από εμάς ακριβώς γιατί σας είπα, ότι η στάση μας είναι επιφύλαξη για την Ολομέλεια.
Τα άρθρα που αφορούν στα ζητήματα της Υπηρεσίας των Φάρων, εκκρεμούν στο υπουργείο Πολιτισμού αιτήματα για το χαρακτηρισμό φάρων ως διατηρητέων. Πόσα έχουν γίνει δεκτά τα τελευταία χρόνια και πόσα εκκρεμούν; Δημιουργούνται προβλήματα από καθυστερήσεις και, σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, με ποιον τρόπο συμβάλλει στην επίλυσή τους το προτεινόμενο σχέδιο νόμου;
Αληθεύουν πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας –η κυρία υπουργός είπε ένα στοιχείο, αν καλά το κράτησα, ότι 81 φάροι είναι σε κακή κατάσταση και ότι το κόστος είναι 300.000 ευρώ– την τελευταία τετραετία ότι η Υπηρεσία Φάρων κατόρθωσε να αποκαταστήσει συνολικά 14 φάρους και ειδικότερα 8, με ίδιους πόρους, 3 με κονδύλια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του ΕΣΠΑ και 3 με δωρεές του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη; Σε ποιο στάδιο βρίσκεται σήμερα η διαδικασία ένταξης του έργου της αποκατάστασης των φάρων στο ΕΣΠΑ; Υπάρχουν προβλήματα σε αυτή τη διαδικασία και, σε περίπτωση καταφατικής απάντησης, με ποιον τρόπο απαντά σε αυτά το προτεινόμενο σχέδιο νόμου;
Είναι αλήθεια ότι η Υπηρεσία Φάρων κατέθεσε πρόταση το 2007 για αποκατάσταση 50 φάρων μέσω του ΕΣΠΑ. Στην πορεία συρρίκνωσαν την πρόταση, κάνοντας λόγο για αποκατάσταση αρχικά 46 φάρων, στη συνέχεια για 12 και στο τέλος χρηματοδοτήθηκε η αποκατάσταση για μόλις 5. Σε ποιους λόγους οφείλεται αυτή η υπαναχώρηση από την αρχική πρόταση;
Ένα άλλο ερώτημα είναι γιατί θα πρέπει να υπάγεται στο Α΄ ΓΕΝ η Υπηρεσία Φάρων και όχι κατευθείαν στον υπουργό Εθνικής Άμυνας; Το δεύτερο που το θέσαμε χθες, αλλά δεν πήραμε απάντηση –πιθανόν να διέφυγε–, ήταν γιατί θα πρέπει, ενώ υπάρχει λογική να μειώσουμε τη σχέση των ανώτατων αξιωματικών σε διάφορα πόστα, να είναι ανώτατος αξιωματικός στην Υπηρεσία Φάρων;
Στο άρθρο 5, για ποιο λόγο η αξιοποίηση φαρικών κτισμάτων που έχουν χαρακτηριστεί ως μνημεία νεώτερου πολιτισμού από αναδόχους, εγκρίνονται από το ΓΕΝ και όχι από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας;
Προτίθεται η κυβέρνηση να θεσμοθετήσει τακτική ενημέρωση της αρμόδιας Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την πορεία συντήρησης αυτών των πράγματι υψηλής αξίας μνημείων;
Στο άρθρο 10, επιβεβαιώνει η κυβέρνηση ότι, σε συνδυασμό με την προωθούμενη ιδιωτικοποίηση λιμένων, η δαπάνη συντήρησης και επισκευής πυρσών βαρύνει πλέον τους ιδιώτες; Ποιες είναι οι κυρώσεις που προβλέπονται για ιδιώτες, που δεν προβαίνουν σε προσήκουσα συντήρηση και επισκευή αυτών των πυρσών;
Στο άρθρο 11, για ποιο λόγο το κόστος αντικατάστασης πυρσών που βρίσκονται σε ιδιωτικοποιημένους λιμένες εξακολουθεί να βαρύνει κατά το ήμισυ το ελληνικό Δημόσιο;
Στο άρθρο 15, έχει διαγραφεί η πρόβλεψη για απόδοση στην Υπηρεσία Φάρων μέρους των προστίμων που επιβάλλονται για παραβάσεις διατάξεων που σχετίζονται με τη φωτοσήμανση λιμενικών έργων υπό κατασκευή και ναυαγίων. Γιατί διαγράφηκε αυτό;
Στο άρθρο 6, προτίθεται η κυβέρνηση να αποδίδει το εισπραττόμενο μίσθωμα στην Υπηρεσία Φάρων;
Υπάρχει αναγκαιότητα – σκοπιμότητα της διάταξης αυτής, δηλαδή, υπάρχει αδυναμία να μεταφέρει με δικά της μέσα η Υπηρεσία Φάρων στους φάρους και το αφήνει στους ιδιώτες;
Η κυβέρνηση, στο άρθρο 19, δεν συμπεριέλαβε εισοδηματικά και κοινωνικά κριτήρια, ώστε η παραμονή οικογενειών σε φάρους να λειτουργήσει ως παροχή σε είδος υπέρ των στελεχών του Πολεμικού Ναυτικού σε μια δύσκολη περίοδο.
Γιατί η διάταξη αναφέρει μόνο πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος και όχι διαγωνισμό ή και διεθνή διαγωνισμό; Η διάταξη προβλέπει την παραχώρηση δικαιώματος επικοινωνιακής προβολής και χρήσης αναδόχου που αναλαμβάνουν τις δαπάνες εγκατάστασης, συντήρησης, επισκευής και ανάδειξης των φάρων. Αυτό δεν ισοδυναμεί με παραχώρηση, παρόλο ότι δηλώνεται στην αρχή ότι δεν πωλείται, δεν παραχωρείται κ.λπ.;
Αυτές, λοιπόν, είναι οι παρατηρήσεις μας για το κομμάτι των φάρων.
Σχετικά με τη στρατολογία, σημείωσα και χθες το κομμάτι του προστίμου των 6.000 ευρώ, το οποίο έχει πάρει διάσταση, είναι ισοπεδωτικό, εννοώντας: εάν είναι τρεις, πέντε, δέκα μέρες ή δέκα χρόνια η ανυποταξία, δεν έχει αναλογικότητα και, συγχρόνως, δημιουργεί μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα το γεγονός ότι αυτό φθάνει στην εφορία και σημαίνει μέχρι και κρατήσεις από λογαριασμούς κ.λπ.
Στο άρθρο 31, έχουμε εικόνα για το πώς οι αθλητές που έχουν συμβόλαια με ομάδες του εξωτερικού εξυπηρετούνται από αυτή την ευνοϊκή διάταξη μέχρι το 2016; Πόσοι εξυπηρετούνται από αυτό;
Επίσης, εάν υπάρχουν άλλα ερευνητικά κέντρα πέρα από το CERN, που θα αφορά αυτή η ρύθμιση, γιατί δεν την επεκτείνετε ώστε να αφορά και τελικά πόσους αφορά;
Λέω, λοιπόν: πρώτον, γιατί δεν μπορούμε να συμμετέχουμε και σε άλλα ερευνητικά κέντρα του εξωτερικού και, δεύτερον, πόσους επιστήμονες αφορά αυτή η ρύθμιση, που γίνεται ειδικά για το CERN.
Νομίζω ότι αναδείχτηκε και από άλλους συναδέλφους ότι είναι μεγάλο το ζήτημα με τις κάρτες επιβίβασης και πρέπει να επανέλθει και με τα κοινωνικά κριτήρια, όπως είπε ο κ. Βαρεμένος, αλλά με μορφή επέκτασης για να μπορεί, καταρχήν, ο οπλίτης επί θητεία να επισκέπτεται τον τόπο του.
Για την επέκταση του θεσμού των αποκλειστικών νοσοκόμων, η δική μας τοποθέτηση λέει ότι είναι μια στρέβλωση του συστήματος να μην έχουμε προσωπικό να καλύψουμε τα νοσοκομεία και να χρειάζεται να βάζουμε ειδικά αποκλειστική νοσοκόμα. Λογικά, θα πει κάποιος, ότι ό,τι ισχύει εκεί, ας ισχύει και στα στρατιωτικά νοσοκομεία.
Πόσο μεγάλο είναι το πρόβλημα στα στρατιωτικά νοσοκομεία σήμερα, όπου πιθανά υπάρχουν και άλλοι δείκτες προσωπικού; Μιλάω φυσικά σε σχέση με τα νοσοκομεία του ΕΣΥ.
Σε κάθε περίπτωση, νομίζω ότι αλλού θα έπρεπε να κατευθύνουμε τη σκέψη μας όσον αφορά τη χρήση αποκλειστικών νοσοκόμων, δηλαδή να καλύψουμε με προσωπικό πραγματικές ανάγκες, διότι συνήθως δεν είναι το ιδιαίτερο που χρειάζεται, είναι η έλλειψη του προσωπικού. Δηλαδή, όταν σε ένα όροφο με 40 ασθενείς, βρίσκεται μιάμιση νοσηλεύτρια στη βάρδια, δεν είναι ότι χρειάζεται ο καθένας αποκλειστική, γιατί δεν είναι τέτοια η πάθησή του, την έχει όμως μαζί για να μπορεί να τον βοηθάει. Αυτό, ας μην το κάνουμε και στο Στρατό.
Σχετικά με το άρθρο 42, που αναφέρει ότι «ο μικρός αριθμός των υποθέσεων που άγονται, ενώπιον των στρατιωτικών δικαστηρίων, δεν δικαιολογεί τη δημιουργία αυτής της ειδικότητας», μιλάω για τους ιατροδικαστές. Επιπρόσθετα, είναι και θέμα κύρους το να είναι, όσο μπορεί πιο ανεξάρτητος από το Στρατό, ο ιατροδικαστής. Αυτό, ακριβώς, γιατί υπάρχει υποψία ότι στις περιπτώσεις αυτοκτονιών ή άλλων στο Στρατό, υπήρξε κάλυψη ή συγκάλυψη. Από αυτή την άποψη, επιθυμούμε να έχει σχέση με το υπουργείο Δικαιοσύνης η Ιατροδικαστική Υπηρεσία, έτσι όπως έχει, και όχι, κατά περίπτωση, όποιος έχει τέτοιες γνώσεις να παίρνει και την ειδικότητα.
Σχετικά με τα κομμάτια τα οποία αφορούν το πρόγραμμα της εθελουσίας εξόδου. Νομίζω ότι και από τη συζήτηση με τους φορείς προκύπτει ότι στην πραγματικότητα δεν θα μπορούμε να συζητάμε ουσιαστικά, βάζοντας παραμέτρους, όπως είναι η παραγωγή ανασυγκρότηση της αμυντικής βιομηχανίας, όπως είναι η επιβίωση και η βιωσιμότητα, χωρίς να υπάρχει πολύ συγκεκριμένο σχέδιο. Τι έχει αναδειχθεί σαν σχέδιο; Έχει αναδειχθεί: κλείνω ένα εργοστάσιο, μετεγκαθιστώ ένα άλλο, «αποχωρίζομαι» τις δύο θυγατρικές, «μικραίνω» το προσωπικό και επιχειρώ μ’ αυτό τον τρόπο.
Άρα, ο κοινός παρονομαστής όλου του σχεδίου που φέρνετε είναι η αριθμητική μείωση του προσωπικού και δείχνει να είναι η κύρια δέσμευση αυτό. Δεν παίρνουμε υπόψη μας άλλες παραγωγικές παραμέτρους, που είναι πολύ σημαντικές. Οι φορείς, είπαν με καθαρό τρόπο, πώς γίνεται να λειτουργήσει μια γραμμή παραγωγής, που θέλει συγκεκριμένες ειδικότητες και πιθανόν να είναι στους αποχωρούντες αυτές οι ειδικότητες, βάσει της εθελουσίας; Εάν προτάσσαμε το ζήτημα της παραγωγικής ενδυνάμωσης της αμυντικής βιομηχανίας, νομίζω ότι με άλλο τρόπο θα έπρεπε να κρίνουμε και αυτό. Οι άνθρωποι στην απελπισία τους και στην αγωνία τους, κατάλαβα ότι συναινούν, με αυτό τον τρόπο που συναινούν. Το καταλάβαμε όλοι, δεν χρειαζόταν φιλοσοφία και δεν χρειαζόταν να επιμείνουμε και σε αυτό, την ίδια στιγμή που οι ίδιοι θεωρούν ότι και σ’ αυτό το επίπεδο υπάρχουν δυνατότητες βελτίωσης ή ρυθμίσεων.
Έφερε μια ρύθμιση η κυρία υπουργός για το ποιον θα βαρύνει δαπάνη, αλλά την ίδια στιγμή υπάρχουν θέματα, όπως της πλαστής ασφάλισης, τι θα γίνει με τα ασφαλιστικά ταμεία αυτών που είναι κοντά στη σύνταξη, κάτι που δεν έθεσαν, αλλά το θυμήθηκα εκ των υστέρων. Υπήρχε ένα περίεργο ασφαλιστήριο της Εθνικής Ασφαλιστικής, που είχε όλη η ΕΑΣ. Έχουμε «χάσει» πώς εξελίχθηκε αυτό το ασφαλιστήριο. Δεν το έθεσαν και οι ίδιοι και εγώ το είδα στα σημειώματά μου τώρα.
Σε κάθε περίπτωση, νομίζω ότι δεν έχουμε ένα πολύ σαφές παραγωγικό σχέδιο, όπου και να το έχουμε, είναι ζήτημα εάν η ζωή θα το επιβεβαιώσει, γιατί οι συνθήκες αλλάζουν. Πολύ δε μάλλον, εάν έχουμε μόνο αριθμητικές μειώσεις.
Η κυρία υπουργός παρουσίασε ένα χαρτί ότι δεν πήγαμε στο Πεντάγωνο, στις 7 Μαρτίου, να ενημερωθούμε για το επιχειρησιακό σχέδιο, γιατί είναι απόρρητο. Εμείς θέσαμε με τη μεγαλύτερη σαφήνεια που μπορούσαμε το γεγονός ότι θεωρούμε υποχρέωση για ένα σχέδιο που το μαθαίνει η Τρόικα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κ.λπ., θεωρούμε ότι είναι ντροπή να είναι απόρρητο από τη Βουλή.
Καταθέτω ένα κείμενο, το οποίο είναι ερώτηση προς τους υπουργούς Οικονομικών και Εθνικής Άμυνας και το οποίο υπογράφουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, με ημερομηνία 20/6. Καταλαβαίνετε ότι εμφανίσατε ένα δικό σας χαρτί και όχι και τα επόμενα, δημιουργούσε άλλη εντύπωση για το ότι εμείς δεν θέλαμε να ενημερωθούμε και δεν ήρθαμε. Αποφύγατε τη σκόπελο ότι θεωρούμε υποχρέωσή σας να το φέρετε στη Βουλή και υπάρχει βεβαίως και το ουσιαστικό ζήτημα, ότι τι σχέδιο είναι αυτό με αυτές τις παραμέτρους. Αντ’ αυτού όμως και χάνοντας την ουσία που συζητάμε, τη συρρίκνωση της αμυντικής βιομηχανίας, κυριάρχησε στα μέσα αυτό που είπα, όταν ρωτήθηκα «και πού το μάθατε εσείς το σχέδιο». Λες και δεν είναι γνωστό τοις πάση από τις διαρροές ότι θα κλείσει το ένα εργοστάσιο, θα μετεγκατασταθεί το άλλο κ.λπ. και τσιμπολογήθηκε «οι ιδιαίτερες σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με την τρόικα», και εκεί «χτίσανε» όλα τα μπλοκ και οι εφημερίδες. Κοίταξα να δω, λοιπόν, σε όλα αυτά τα δημοσιεύματα αν υπάρχει και η είδηση: τι συζητάγαμε, ότι συζητάμε ένα πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου ανθρώπων οι οποίοι παραγωγικά δούλευαν μέσα στα εργοστάσια. Η απαίτησή μας ήταν να το φέρουν αυτό στη Βουλή. Χάθηκε αυτό και έμειναν «οι ιδιαίτερες σχέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με την τρόικα».
Θέλω να τα πω στην Επιτροπή, γιατί νομίζω ότι, αντί να κυνηγάω τα κανάλια, είναι καλό να κατατίθενται στην Επιτροπή με τον τρόπο που λέχθηκαν και με τον τρόπο που έγιναν. Καταθέτω, λοιπόν, το κείμενο αυτό στην Επιτροπή μας, έτσι για να έχει γνώση ότι, πέραν της 7 Μάρτη, ξανά επικοινωνήσαμε με τον κοινοβουλευτικό τρόπο και αποφασίσαμε να είναι τέτοιος ο τρόπος που θα επικοινωνούμε, ακριβώς γιατί αν κάποιοι δεν καταλαβαίνουν την ουσία και την υποχρέωση να φέρουν στις Επιτροπές επιχειρησιακά κείμενα για τα ΕΑΣ, να τους το υπενθυμίζουν τουλάχιστον τα γραπτά μας.
Για το σύνολο του νομοσχεδίου, επιφυλασσόμαστε για την Ολομέλεια.

(Στο σημείο αυτό ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Β. Χατζηλάμπρου, καταθέτει στο Προεδρείο της Επιτροπής το έγγραφο)

[από τα πρακτικά της Βουλής]

Advertisements

Συζήτηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

συνδεσμοι

Follow Βασίλης Χατζηλάμπρου on WordPress.com
Αρέσει σε %d bloggers: