Δηλωσεις - Συνεντευξεις, Επικαιροτητα

Ήττα της κοινωνίας η εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή

Το αν ή όχι καταστεί εφικτή η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, άρα αν θα οδηγηθούμε ή όχι στις κάλπες την άνοιξη ή νωρίτερα, εξαρτάται από τη συνδυαστική δυναμική που θα δημιουργηθεί το επόμενο διάστημα και στα τρία επίπεδα: κοινοβουλευτικό, πολιτικό, κοινωνικό.

Το αν ή όχι καταστεί εφικτή η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, άρα αν θα οδηγηθούμε ή όχι στις κάλπες την άνοιξη ή νωρίτερα, εξαρτάται από τη συνδυαστική δυναμική που θα δημιουργηθεί το επόμενο διάστημα και στα τρία επίπεδα: κοινοβουλευτικό, πολιτικό, κοινωνικό.

Συνέντευξη στην Επιθεώρηση για τη Βουλή και Ευρωβουλή

Θεωρείτε ότι είναι εφικτή η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή;
Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας συνηθίζεται να εμφανίζεται ως ορόσημο, με αφορμή το οποίο δρομολογούνται πολιτικές εξελίξεις. Τα εκάστοτε κυβερνητικά κόμματα «μετρούν» εν πολλοίς τις δυνάμεις τους, οι εσωτερικές αντιπολιτεύσεις ασκούν πιέσεις για αναβάθμιση του ρόλο τους προκειμένου να υπάρχει «ενότητα» και ενιαία στάση, οι συσχετισμοί και οι συμμαχίες αναδιατάσσονται και επαναπροσδιορίζονται σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Έχει συμβεί πολλάκις κατά το παρελθόν και συμβαίνει και σήμερα.
Στη σημερινή πολιτική συγκυρία η κατάσταση είναι πιο σύνθετη και πιο ρευστή. Γιατί την ίδια στιγμή που ισχύουν όλα τα παραπάνω στο διπλό κυβερνητικό μπλοκ (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), η οικονομική και κοινωνική κατάσταση στη χώρα επιτάσσει μια σημαντική αλλαγή του πολιτικού σκηνικού όσο το δυνατόν πιο γρήγορα, προκειμένου να σταματήσει η πορεία καταστροφής. Άρα, δεν μπορούμε να σκεφτόμαστε μόνο το επίπεδο των συσχετισμών σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, αλλά πρέπει να μετράμε τους συσχετισμούς που διαμορφώνονται σε γενικότερο πολιτικό επίπεδο καθώς και την κατάσταση της κοινωνίας.


Για παράδειγμα, σε κοινωνικό επίπεδο, υπάρχει προσμονή μιας γρήγορης αλλαγής του πολιτικού σκηνικού. Η δρομολόγηση εξελίξεων την προσεχή άνοιξη φαντάζει μακρινή. Την ίδια στιγμή που η κοινωνική κατάσταση χαρακτηρίζεται, αυτή τη στιγμή, από αναμονή των εξελίξεων. Ταυτόχρονα, οι πολιτικοί χώροι βρίσκονται σε διεργασίες, με τη μεγαλύτερη «κινητικότητα» να εστιάζεται στο σενάριο της λεγόμενης «ανασυγκρότησης της κεντροαριστεράς», χωρίς να παραβλέπεται το ενδιαφέρον της ΝΔ για την ακροδεξιά. Το αν ή όχι καταστεί εφικτή η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, άρα αν θα οδηγηθούμε ή όχι στις κάλπες την άνοιξη ή νωρίτερα, εξαρτάται από τη συνδυαστική δυναμική που θα δημιουργηθεί το επόμενο διάστημα και στα τρία επίπεδα: κοινοβουλευτικό, πολιτικό, κοινωνικό.
Τυχόν εκλογή θα είναι πολιτική ήττα για το ΣΥΡΙΖΑ και την αντιπολίτευση γενικότερα;
Η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή θα σημάνει τη συνέχιση της ίδιας πορείας. Μιας πορείας καταστροφής για τη χώρα και την κοινωνία. Σε θεσμικό, δε επίπεδο, σημαίνει ότι θα πρέπει να βρουν Πρόεδρο να υπογράφει Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, έκτακτα μέτρα, επιστρατεύσεις κ.ά. Κατά συνέπεια, ένα τέτοιο ενδεχόμενο είναι πρώτα από όλα ήττα για τη χώρα και την κοινωνία, και όχι απλώς μια κοινοβουλευτική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ και της αντιπολίτευσης. Αυτή είναι η πραγματική διάσταση των πραγμάτων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την πλευρά του, οφείλει να επικεντρώσει όλες του τις δυνάμεις ώστε το αίτημα της πολιτικής αλλαγής, για το οποίο έκανα λόγο πριν και είναι καθ’ όλα υπαρκτό, να γίνει πλατύ κοινωνικό ρεύμα διεκδίκησης και να μην εγκλωβιστεί σε όποια διαχειριστικά σενάρια. Να συμβάλει, δηλαδή, στη δημιουργία ενός ρεύματος ανατροπής και διεξόδου της χώρας από τις μνημονιακές πολιτικές και την επιτήρηση. Η δημιουργία ενός τέτοιου ρεύματος, με ό,τι αυτό προϋποθέτει και συνεπάγεται, θα παίξει καταλυτικό ρόλο στην επιτυχία, το χαρακτήρα και τη δυναμική της αναγκαίας για τον τόπο πολιτικής αλλαγής. Αλλαγής, που δεν μπορεί να είναι μεσοβέζικη μεταβατική λύση, αλλά η εκπλήρωση της ανάγκης να «τελειώσουμε» με το υπάρχον σάπιο πολιτικό σύστημα και να ανοίξουμε καινούργια σελίδα για τον τόπο μας.
Πώς σχολιάζετε την πρόσφατη ανταλλαγή επιστολών ανάμεσα στο ΣΥΡΙΖΑ και στη ΔΗΜΑΡ;
Το κάλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ, στην κατεύθυνση ενός πλατιού ρεύματος διεξόδου της χώρας, εμπεριέχει διάλογο με όσους θέλουν να συμβάλουν σε αυτό. Η συγκέντρωση δυνάμεων στο στόχο της αλλαγής του πολιτικού τοπίου είναι αναγκαία. Την ίδια στιγμή που είναι σαφές ότι θα πρέπει να υπάρχουν προγραμματικά σημεία και αρχές σε αυτή τη διαδικασία, ώστε να μην είναι προσχηματική ή όψιμη, για λόγους πολιτικής επιβίωσης ή τακτικισμού. Κυρίως, πρέπει να υπάρχει επιβεβαίωση της όποιας πρόθεσης σε κοινωνικό επίπεδο. Εκεί δίνουμε εξετάσεις όλοι. Στην κοινωνία δοκιμάζονται πραγματικά οι πολιτικές απόψεις και επιλογές. Δηλαδή, αν κάποιος είναι με το σενάριο της ανασυγκρότησης της κεντροαριστεράς και της ήπιας διαχείρισης υπό επιτροπεία ή θέλει να συμβάλει στην απαλλαγή από τα μνημόνια και στο να σταθεί ο τόπος στα πόδια του. Άλλη η μία επιλογή, άλλη η άλλη. Η επιστολή του Αλέξη Τσίπρα προς τη ΔΗΜΑΡ θέτει το πλαίσιο και την αντίληψη για το πώς ο ΣΥΡΙΖΑ αντιλαμβάνεται αυτή τη διαδικασία.
Κατά συνέπεια, ούτε «κολυμβήθρα του Σιλωάμ», ούτε αποκλεισμοί στη διαδικασία δημιουργίας ευρύτερων συμμαχιών. Κυρίως, όμως, προσπάθεια και δουλειά για κοινωνικές συμμαχίες με τις ενεργές και παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας, οι οποίες είναι εκείνες που μπορούν να έχουν ρόλο καταλύτη στις εξελίξεις και σήμερα περιθωριοποιούνται και αφανίζονται.
Η Black Rock, πρόσφατα, υποστήριξε ότι η Ελλάδα συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες για χρεοκοπία, από την άλλη πλευρά η κυβέρνηση επιμένει πως η οικονομία της χώρας έχει μπει σε τροχιά ανάπτυξης. Τι κατά την εκτίμησή σας ισχύει;
Ο άνεργος, ο ανασφάλιστος και ο συνταξιούχος, τα νέα παιδιά που μεταναστεύουν δεν περίμεναν την Black Rock να τους ενημερώσει ότι η κοινωνία έχει ήδη χρεοκοπήσει. Η κυβέρνηση φαίνεται να είναι η μόνη που πιστεύει ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε τροχιά ανάπτυξης. Βέβαια, ανάπτυξη με 1.500.000 ανέργους και 3.000.000 ανασφάλιστους δεν γίνεται.
Ο δείκτης του ΑΕΠ είναι η διαίρεση όλων των εισοδημάτων μιας χώρας διά του πληθυσμού. Άρα, πλούσιοι και φτωχοί μαζί. Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για εκείνους τους λίγους, τα συμφέροντα των οποίων εξυπηρετεί, και αυτή την περίοδο έγιναν ισχυρότεροι. Αυτή η ακραία, πλέον, αντίθεση θα είναι ο πυροδότης κοινωνικών εξελίξεων και ακόμα και διεθνείς οργανισμοί, σύμβουλοι, επενδυτικές εταιρείες κ.ά. σημαίνουν τον κώδωνα του κινδύνου.
Το επόμενο διάστημα θα εισαχθούν για συζήτηση στη Βουλή τα νομοσχέδια για τους αιγιαλούς και το ασφαλιστικό. Πώς πρέπει να αντιδράσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Θα ζητήσετε και πάλι δημοψήφισμα;
Είναι αναγκαία η μεγαλύτερη δυνατή κινητοποίηση του λαού για να μην ξεπουληθούν οι αιγιαλοί, για να μη διαλυθεί περαιτέρω το ασφαλιστικό. Σε αυτή την κατεύθυνση θα κινηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Να δημιουργηθούν παντού εστίες αγώνα και αντίστασης, οι οποίες θα συνδέουν τα συγκεκριμένα πολιτικά μέτωπα με την ανάγκη συνολικότερης αλλαγής.
Η πρωτοβουλία για δημοψήφισμα στο νόμο για τη ΔΕΗ αυτή τη λογική είχε στον πυρήνα της. Να γίνει υπόθεση του λαού η απόφαση για ένα μείζον ζήτημα, και όχι να αποφασίζεται με οριακές πλειοψηφίες στη Βουλή εν μέσω θέρους. Να γίνει συνείδηση κάθε πολίτη ότι υπάρχουν δύο διαφορετικά σχέδια για το πώς θα βαδίσουμε ως χώρα, τα οποία είναι αντιθετικά μεταξύ τους. Χθες ήταν η ΔΕΗ, αύριο οι αιγιαλοί, το ασφαλιστικό, μεθαύριο κάτι άλλο. Η ουσία του αιτήματος για δημοψήφισμα ήταν ακριβώς αυτή. Και προσανατολισμένος στην ουσία του αιτήματος πρέπει να κινηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ: να δουλέψει και να δώσει δυνάμεις ώστε να γίνουν υπόθεση του λαού οι αποφάσεις για το μέλλον των παιδιών μας.
Πώς σχολιάζετε το προωθούμενο πρόγραμμα εθελούσιας εξόδου των εργαζομένων των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων που περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο του υπουργείου Αμύνης «Φάροι – Στρατολογία και άλλες διατάξεις» στο οποίο είστε εισηγητής;
Κατ’ αρχάς, το συγκεκριμένο πρόγραμμα παρουσιάζεται αποκομμένο από ένα συνολικότερο σχέδιο για τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ). Παρά τις επανειλημμένες ερωτήσεις του ΣΥΡΙΖΑ, σήμερα η Βουλή δεν γνωρίζει ποιο είναι το σχέδιο για το μέλλον των ΕΑΣ, που έχει συμφωνηθεί με την τρόικα. Η αναπληρώτρια υπουργός υποστηρίζει ότι το σχέδιο είναι «απόρρητο» και καλεί τους βουλευτές της αρμόδιας Επιτροπής να πάμε στο Πεντάγωνο να το δούμε, όταν είναι γνωστό ότι το συγκεκριμένο σχέδιο είναι σε γνώση και συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Προφανώς, για αυτούς τους οργανισμούς και τους υπαλλήλους τους δεν ισχύει το «απόρρητο».
Άρα, σήμερα μιλάμε για ένα πρόγραμμα «εθελούσιας εξόδου» χωρίς να γνωρίζουμε το γενικό πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται. Δηλαδή, ποιο είναι το σχέδιο για την ελληνική αμυντική βιομηχανία και συγκεκριμένα για τα ΕΑΣ. Δύο θυγατρικές εταιρίες «εξαφανίζονται», κλείνουν δύο εργοστάσια του κορμού του Ομίλου, 260 εργαζόμενοι απομακρύνονται από την παραγωγική διαδικασία.
Το πραγματικό ερώτημα, κατά συνέπεια, είναι αν υπάρχει σχέδιο βιωσιμότητας για τα ΕΑΣ. Μέχρι στιγμής όλα δείχνουν στην αντίθετη κατεύθυνση: χρόνια απαξίωση του Ομίλου, αποψίλωση, συρρίκνωση, σταδιακή διάλυση μέχρι το οριστικό «λουκέτο». Για να μην αναφέρω το μείζον ζήτημα της κακοδιαχείρισης χρόνων και τις τεράστιες πολιτικές ευθύνες που υπάρχουν στα κόμματα που σήμερα εμφανίζονται σαν σωτήρες, με εκβιαστικές λύσεις «ή ξαφνικός θάνατος της εταιρείας ή εθελούσια και σχέδια αναδιάρθρωσης».
Για το ΣΥΡΙΖΑ, τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα αποτελούν βιομηχανικές μονάδες που πρέπει να παίξουν σημαντικό ρόλο στην κατεύθυνση της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας. Το πραγματικό και κοινωνικά επενδυμένο κεφάλαιο των ΕΑΣ (τεχνογνωσία, εξοπλισμός κ.λπ.) είναι πλήγμα να χαθεί. Είναι δημόσιος πλούτος. Αντίθετα πρέπει να αξιοποιηθεί. Θέλουμε αμυντική βιομηχανία που να στέκεται στα πόδια της. Τα ΕΑΣ μπορούν να είναι κορμός ενός ολόκληρου κλάδου, συνδεδεμένου με την τεχνολογία και την έρευνα και τις ανάγκες της άμυνας της χώρας. Είναι άλλο το σχέδιο μιας αποδυναμωμένης, συρρικνωμένης μονάδας που θα είναι μόνο πελάτης πολυεθνικών της αμυντικής βιομηχανίας.

Advertisements

Συζήτηση

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

συνδεσμοι

Follow Βασίλης Χατζηλάμπρου on WordPress.com
Αρέσει σε %d bloggers: